Historia pojawienia się Garudasany w filozofii indyjskiej jest bardzo zabawna. Nazwa garudasana, czyli pozy orła, pochodzi od "Garuda" - orła, króla ptaków. Garuda spotkał się z Wisznu, który zaproponował spełnienie któregokolwiek z jego życzeń. Garuda chciał być wyższy niż Wisznu. Mądry bóg Wisznu zaproponował, że zostanie jego wierzchowcem w odpowiedzi.
Korzyści
Po ukończeniu choćby jednej pozycji orła, sam zgadniesz, jaką część ciała rozwija. Przede wszystkim jest to pas ramienny. Asana eliminuje sztywność ramion, zwiększa krążenie krwi i czucie kończyn od ramion po koniuszki palców.
Jeśli wykonasz skomplikowaną wersję pozy orła w jodze - ze skrzyżowanymi rękami i nogami, stanie się lekarstwem na żylaki, napady i ból mięśni łydek.
Pozę orła często mylą ze sznurkiem, z powodu podobnych imion - Garudasana i Hanumanasana. Ale nie ma nic wspólnego z tymi asanami, z wyjątkiem tego, że należą one do jednej duchowej i fizycznej praktyki.
Technika wykonania
Przyjmujemy wygodną pozycję, siedząc na piętach, kolana razem, plecy proste. Pierwsza zasada jogi to proste plecy, druga to usta zamknięte i otwarty nos. Wyciągamy obie ręce do przodu, obracamy lewą dłoń w górę, a prawy łokieć schodzimy w lewe kolano. Krzyżuj ramiona i spróbuj połączyć ręce. Jeśli nie możesz połączyć dłoni (co jest normalne i typowe dla początkujących), możesz wziąć swój nadgarstek. Ale konieczne jest skierowanie ruchu w górę. Zwróć uwagę na ramiona: próbujemy połączyć umysłowo łopatki i popchnąć klatkę piersiową do przodu. Patrząc do przodu, maksymalnie dokręcając ramiona na zewnątrz.
To jest oryginalna wersja pozy orła.
Zrobimy też dynamiczną wersję pozie wznoszącego się orła.
Nie rozrywając struktury rąk, od łokci zaczynamy delikatnie wznosić się w górę, ściśle wyprostowując ciało rękami. W tym działaniu łopatka działa bardzo dobrze - zaczynają się obracać na zewnątrz i wyciągają klatkę piersiową. Jeśli to opanowałeś, przejdźmy dalej. Z poprzedniej pozycji rozciągamy się nieco wyżej i odchylamy się do tyłu. Próbujemy rozcieńczyć żebra i rozciągnąć mięśnie międzyżebrowe, kierując ciało zawsze do góry i do tyłu.
Utrzymuj tę pozycję dokładnie tak długo, jak możesz oddychać równomiernie - nos, czując wdech i wydech na czubku nosa. Z miękkim wydechem obróć dłonie na środek, oddziel dłonie, zmień dłonie i powtórz z drugiej strony.