Neurogenna dysfunkcja pęcherza u dzieci

Neurogenna dysfunkcja pęcherza, która rozwija się u dzieci, jest zaburzeniem funkcjonalnym, w którym dochodzi do naruszenia procesów napełniania, a jednocześnie opróżniania pęcherza. Często podstawą przyczyn prowadzących do rozwoju choroby jest naruszenie nerwowej regulacji samego procesu moczowego.

Co powoduje tego rodzaju naruszenie?

Nieprawidłowe funkcjonowanie układu moczowego w tej chorobie występuje przede wszystkim z powodu niedostatecznej koordynacji stopnia działania zewnętrznego zwieracza pęcherza moczowego. Podobne zjawisko może wystąpić, gdy:

• wrodzone wady ośrodkowego układu nerwowego (mielodysplazja);
• uraz pęcherza moczowego;
• procesy nowotworowe w kręgosłupie, rdzeń kręgowy;
• uraz porodowy;
• dziecięce porażenie mózgowe;
• przepuklina rdzeniowa.

Warto również zauważyć, że oprócz wyżej wymienionych przyczyn neurogennej dysfunkcji pęcherza u dzieci, zaburzenie to może być spowodowane niestabilnością powstałego odruchu moczu.

Według danych statystycznych choroba częściej obserwuje się u dziewcząt, co tłumaczy się przede wszystkim nasyceniem estrogenu.

Jak leczy się neurogenną dysfunkcję pęcherza moczowego u dzieci?

Proces terapeutyczny takiego naruszenia musi mieć zintegrowane podejście. W leczeniu jest bardzo ważne, aby stosować się do tzw reżim konserwatywny, na który składają się częste spacery na świeżym powietrzu, dodatkowy czas snu, eliminacja stresujących sytuacji.

Podczas przeprowadzania czynności korekcyjnych mogą być mianowani:

• M-holinoblokatory (Atropina, z 5 lat wyznacza Oksibutinin);
• antagoniści wapnia (Terodilin, Nifedipine).
• W leczeniu neurogennego pęcherza moczowego, któremu towarzyszy nocne moczenie , dzieciom w wieku powyżej 5 lat przepisano Desmopressin (analog hormonu antydiuretycznego).