Wygląd każdej osoby jest indywidualny i atrakcyjny na swój sposób. Pragnienie, aby stać się piękniejszym dla siebie i innych, jest godne pochwały, ale gdy nie zmienia się w obsesję . W przeciwnym razie, psychoterapeuci diagnozują takie zaburzenie, jak dysmorfofobię.
Dysmorfofobia - co to jest?
Specjaliści z psychiatrii twierdzą, że dysmorfofobia jest zaburzeniem psychicznym, w którym dana osoba jest zbyt zaniepokojona drobnymi wadami lub cechami własnego ciała. Często tę chorobę obserwuje się w okresie dojrzewania u przedstawicieli obu płci, aw niektórych przypadkach prowokuje samobójstwo.
Wśród skarg pacjentów - kilka lub jeden szczególny niedoskonałości wyglądu, cechy. W wyniku uciśnionego stanu psychoemocjonalnego u ludzi:
- zmniejszona wydajność;
- nie ma możliwości normalnego istnienia w społeczeństwie;
- zdolność do służenia sobie znika.
Dysmorfofobia - psychologia
Dysmorfofobia w psychologii jest "syndromem niezgodności z ideałem". Osoba sama tworzy pewne ideały i stale porównuje się z nimi, ale zawsze przegrywa. Wierzy, że jeśli tylko osiągnie zgodność ze standardem, osiągnie sukces i odniesie sukces, a wcześniej jest wyrzutkiem społeczeństwa. Pacjent zakłada, że wszystkie jego niedoskonałości są postrzegane przez innych i nieustannie dyskutowane, z powodu tego, przez co cały czas jest w napiętym stanie.
Dysmorfomanię i dysmorfofobię
Dysmorfofobia i dysmorfomanię są formami zaburzeń psychicznych charakterystycznych dla nastolatków i młodzieży w wieku od trzynastu do dwudziestu lat. Wyrażają się w niezadowoleniu swoim własnym wyglądem, indywidualnymi rysami lub figurą. Takie zaburzenia mogą występować sporadycznie po krytyce innych lub mają trwały charakter.
Przez dysmorfomanię rozumie się głębsze zaburzenie psychiczne poziomu psychotycznego. W takich przypadkach zaufanie do obecności fizycznych niedoskonałości może nawet nabrać charakteru iluzorycznego. Często za tę chorobę uważa się jadłowstręt psychiczny , jako przykład dysmorfomanii, gdy występuje depresyjny nastrój, izolacja, za którą kryje się chęć ukrycia własnych doświadczeń i za wszelką cenę pozbyć się wad.
Dysmorfofobia - przyczyny
Specjaliści identyfikują takie przyczyny choroby:
- Niedostatki w wychowaniu dzieci . Z powodu złego zachowania rodziców i innych krewnych życie nastolatków może stać się bardziej skomplikowane. Jeśli często będziesz krytykować dziecko, to jeszcze bardziej zaostrzy sytuację.
- Niezgodność z normami ochrony środowiska . Dziecko może czuć się niepewnie, jeśli ma inne standardy wyglądu.
- Wiek zmian w wyglądzie . Nie zawsze nastolatki spokojnie dostrzegają zmiany w swoim wyglądzie. Dziewczęta w tym okresie mogą być nadmiernie zaniepokojone z powodu obecności trądziku, owłosienia na ciele i wielkości piersi, co może prowadzić do choroby dysmorfofobii. Dla facetów może mieć znaczenie występowanie takich schorzeń, jak dysmorfofobia prącia, co przejawia się w obawie o wielkość penisa.
- Przełożony uraz . Ich ślady mogą pozostać w tyle po traumatycznych doświadczeniach nastolatków, zarówno fizycznie, jak i psychicznie.
- Cechy charakteru . Nadmiernie zaniepokojony własnym wyglądem ludzie o takich cechach jak nieśmiałość, niepewność .
- Propaganda idealnego wyglądu dzięki środkom masowego przekazu . Oglądanie programów telewizyjnych i reality show o cudownych reinkarnacjach może wywoływać pojawianie się fobii.
Dysmorfofobia - objawy
Aby pomóc osobie w porę, ważne jest, aby wiedzieć wszystko na temat zespołu dysmorfofobii. Ta choroba psychiczna ma następujące objawy:
- Lustra - ludzie regularnie patrzą w lustro i inne powierzchnie odblaskowe, aby znaleźć najbardziej opłacalny kąt, w którym wada nie będzie zauważalna.
- Zdjęcia - pacjent zupełnie odmawia fotografowania pod różnymi pretekstami.
- Pragnienie ukrycia swojej wady - osoba nosi workowate ubrania lub regularnie używa kosmetyków.
- Nadmierna dbałość o ich wygląd - czesanie włosów, czyszczenie skóry, golenie, wyrywanie brwi.
- Pytać krewnych i przyjaciół o ich niedoskonałości.
- Nadmierny entuzjazm dla diety i sportu.
- Odmowa opuszczenia domu lub wyjścia w określonym czasie.
- Problemy w związku - osobiste i przyjazne.
Dysmorfofobia - leczenie
Kiedy ta choroba psychiczna zostanie odkryta, ważne jest, aby wiedzieć, jak leczyć dysmorfofobię. Pierwszą rzeczą, którą musisz zrobić, to zwrócić się do doświadczonego specjalisty, ponieważ rzadko się go pozbędziesz. Statystyki mówią, że te metody leczenia dają pozytywne efekty i pomagają osobie rozpocząć nowe życie:
- Strach przed niedoskonałością skutecznie leczy się za pomocą psychoterapii poznawczo-behawioralnej.
- Wśród leków przepisują leki przeciwdepresyjne SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny):
- citalopram;
- fluoksetyna;
- paroksetyna;
- sertralina;
- fluwoksamina.