Możemy mieć wielu krewnych, ale dzieci są droższe od wszystkich, dlatego ich strata jest czasami silniejsza niż rozstanie z jakąkolwiek inną bliską osobą. Jedna myśl, że trzeba przeżyć śmierć nowonarodzonego dziecka, jak nóż, otwiera serce. Wiele matek, które przeszły taki test, twierdzi, że wolałyby oddać życie, gdyby tylko dziecko było w porządku. Ale z czasem emocje ustępują, a para decyduje o nowym dziecku, znajdując w nim pocieszenie. Dlatego najtrudniejszym okresem będzie pierwszy rok po smutnym wydarzeniu, kiedy wszystkie uczucia są zaostrzone, a każde przypomnienie o utracie reaguje ostrym bólem.
Jak rodzice mogą przeżyć śmierć dziecka?
U dzieci widzimy naszą kontynuację, marzymy o ich przyszłości, więc śmierć dziecka jest postrzegana jako utrata części nas samych, nie jest łatwo obojgu rodzicom przetrwać. Taki test może na zawsze oddzielić rodzinę, ale jeśli współmałżonkowie przekażą ją razem, jest mało prawdopodobne, że się rozejdzie z powodu drobnych zwichnięć. Być może poniższe wskazówki pomogą poradzić sobie z żalem.
- Nie odrzucaj żadnej z emocji, każda z nich będzie usprawiedliwiona. Nie ma nic złego w doświadczaniu smutku, strachu, poczucia winy, a nawet gniewu. Wierzono, że istnieje kilka etapów, przez które przechodzi osoba, biorąc na siebie utratę bliskich, i na każdym etapie przeważa pewna emocja. Ale często zdarza się, że uczucia nie podlegają żadnym rozkładom, więc nie próbuj jeszcze niczego analizować, po prostu zaakceptuj wszystkie swoje uczucia. Pamiętaj, że opłakują wszystko na różne sposoby, więc nie rób pretensji do małżonka, który robi to inaczej niż ty. Pozwól mu wyrazić emocje w zwykły sposób.
- Uświadomiwszy sobie i przyjmując uczucia przytłaczające, staraj się pozbyć irracjonalnych, które nie pomagają przetrwać smutku, ale tylko rozpalają je z nową siłą. To poczucie winy lub gniewu (wobec ciebie, twojego współmałżonka lub lekarzy, które nie zrobiły wystarczająco dużo). Uwierz mi, zrobiłeś, co mogłeś, gdyby istniało wyjście, znalazłbyś to.
- Po tak silnym stresie emocjonalnym może pojawić się okres drętwienia, kiedy niczego się nie chce, a wszystko dzieje się jak we śnie. Nie bój się takiego odrętwienia, to całkiem naturalne, że po wszystkich testach, które spadły do twojego losu, z czasem minie, po prostu organizm potrzebuje czasu, aby dojść do siebie.
- Idź do pracy z głową lub na wakacje, pomyśl, że najlepszym sposobem, aby pomóc Ci przynajmniej trochę odciągnąć od cierpienia. Ale nie idź do pracy tylko ze względu na poczucie odpowiedzialności, ponieważ prawdopodobieństwo dużych awarii jest duże, co zaostrzy już i tak trudną sytuację emocjonalną.
- Jeśli jesteś osobą religijną, spróbuj znaleźć pocieszenie w wierze. Oczywiście, taka tragedia może bardzo wstrząsnąć twoimi religijnymi poglądami, ale być może spełnienie tradycyjnych rytuałów pomoże ci. Jeśli nie masz siły, by trzymać się swojej religii, nie zmuszaj się, odetchnij. I nie uważaj tego zachowania za zdradę, nikt nie może cię potępić za takie działania.
- Pierwszy rok po utracie emocji jest szczególnie silny, więc spróbuj w tym okresie nie podejmować żadnych brzemiennych w skutki decyzji, poczekaj, aż odzyskasz zdolność rozumowania.
- Staraj się nie zapomnieć o sobie: śpij wystarczająco, jedz normalnie, pij dużo wody, nie nadużywaj alkoholu i nie zażywaj leków, które nie są przepisywane przez twojego lekarza.
- Matki bardzo trudno jest przetrwać śmierć nowo narodzonego dziecka bez tak silnego wsparcia, jak komunikacja z krewnymi i przyjaciółmi. Ale możesz myśleć, że nie mogą zrozumieć twojego bólu, więc rozmowa z nimi nie przyniesie ulgi. Po takim otwarciu nie zostańcie wycofani w sobie, znajdźcie innych podobnie myślących ludzi, z wyjątkiem męża, który dzieli się z tobą smutkiem. Wysyłaj na fora i specjalne wspólnoty, w których ludzie znajdują wygodę, zjednoczeni wspólnym smutkiem.
- Znajdź sposób uczczenia pamięci swojego dziecka. Zrób album ze swoimi zdjęciami, zostań aktywistą ruchu, pomagając dzieciom z tymi samymi problemami, które spowodowały śmierć twojego dziecka. Zapal świeczkę na pamiątkę twojego dziecka i wszystkich zmarłych dzieci.
- Nie każdemu udaje się to samo, więc nie wahaj się skontaktować z terapeutą, by poprosić o pomoc specjalistę,
jak przetrwać śmierć dziecka. Być może to właśnie on znajdzie słowa, które dadzą ci możliwość wyjścia z przedłużającego się stanu żałoby.
Nie wiadomo, czy trudniej jest przetrwać taką tragedię lub zobaczyć, jak cierpią krajowcy i ukochani. Niestety, nie ma wielu sposobów, aby pomóc przetrwać śmierć małego dziecka. Możemy być tylko najlepszym rozmówcą, który jest gotowy podzielić się bólem straty. Oczywiście można coś doradzić (na przykład skonsultować się ze specjalistą), ale należy to zrobić bardzo ostrożnie, ponieważ osoba zrozpaczona raczej nie myśli trzeźwo i będzie działała pod wpływem emocji.