Planując ciążę, kobiety często korzystają z biegania, np. Ćwiczeń fizycznych na świeżym powietrzu - zarówno dla wzmocnienia odporności kobiety i ogólnego samopoczucia, jak i dla zmniejszenia stagnacji krwi w narządach miednicy, na przykład, gdy kobieta zwykle prowadzi siedzący tryb życia.
Bieganie podczas ciąży: czy może, czy nie?
Ale jeśli przed ciążą kobieta nie biegła, lepiej nie zaczynać. Co więcej: bieganie we wczesnej ciąży, zwłaszcza gdy jest zagrożone poronieniem, jest zasadniczo przeciwwskazane. Nie jest to najlepszy sport dla kobiet w ciąży, który można łatwo zastąpić innymi ćwiczeniami, takimi jak chodzenie.
Bieganie podczas ciąży: co dzieje się z matką i płodem?
Podczas biegu krew spływa z narządów miednicy w celu dostarczenia tlenu do mięśni, co oznacza, że płód dostaje mniej tlenu i rozwija się niedotlenienie, co jest szczególnie szkodliwe przy towarzyszących chorobach matek i późnej ciążowej ciąży.
W czasie ciąży kobieta rozwija relaxin - substancję, która zmiękcza więzadła kobiety, aby poprawić przechodzenie płodu przez miednicę. Wpływa to na inne więzadła matki, które mogą powodować obrażenia podczas biegu.
Kolejnym powodem obrażeń podczas ciąży w późnym wieku jest przesunięcie środka ciężkości kobiety ze względu na wzrost objętości jej brzucha. Nawet kobiety, które kiedyś trenowały i biegały codziennie,
W dowolnym momencie ciąży dochodzi do drgań podczas biegu, które mogą powodować skurcze macicy, groźbę poronienia, przedwczesne przerwanie łożyska lub krwawienie. Z niewydolnością niedokrwienno-szyjkową , która nie została zdiagnozowana w czasie, bieganie może spowodować poronienie lub przedwczesne porody w dowolnym momencie ciąży. Dlatego lepiej nie biegać w ciąży, ale w przypadku innych sportów lepiej przejść przez pełne badanie u ginekologa i skonsultować się z nim.