Choroba zakrzepowo-zatorowa tętnicy płucnej - objawy, leczenie

Choroba zakrzepowo-zatorowa tętnicy płucnej nie jest chorobą niezależną, ale występuje jako powikłanie w ciężkiej zakrzepicy żył. Takie czynniki mogą przyczynić się do pojawienia się takiego stanu patologicznego:

• różne choroby serca;
• zaburzenia krążenia;
• zapalenie ścian naczyń krwionośnych;
• zwiększona krzepliwość krwi;
• żylaki.

Objawy choroby zakrzepowo-zatorowej tętnicy płucnej

Ten stan jest szczególnie niebezpieczny, ponieważ bezpośrednio przed wystąpieniem choroby zakrzepowo-zatorowej (zablokowanie tętnicy płucnej lub jednej z jej gałęzi), żadna patologia nie objawia się żadnymi specyficznymi objawami, po pojawieniu się objawów może być dość niejasna, co znacznie komplikuje diagnozę i leczenie. Ponadto nasilenie objawów może nie odpowiadać nasileniu zmian naczyniowych: na przykład silny ból z zablokowaniem małych gałęzi tętnicy płucnej i tylko zadyszka w przypadku ciężkiej choroby zakrzepowo-zatorowej.

W chorobie zakrzepowo-zatorowej najczęściej:

• duszność;
• bóle w klatce piersiowej, które rosną wraz z inspiracją;
• kaszel z krwią (z krwotokiem do płuc);
• obniżenie ciśnienia krwi;
• sinica, blada skóra;
• lepki zimny pot;
• podwyższona temperatura ciała;
• szybki (do 100 uderzeń na minutę i więcej), ale słaby puls;
• utrata przytomności.

Objawy choroby zakrzepowo-zatorowej mogą przypominać zawał mięśnia sercowego lub zapalenie płuc.

Choroba zakrzepowo-zatorowa tętnicy płucnej - leczenie i rokowanie

Klęska w tej chorobie rozwija się szybko i może prowadzić do takich konsekwencji jak zawał mięśnia sercowego, zawał płuca, ciężkie zapalenie płuc, zatrzymanie akcji serca i śmierć.

W przypadku choroby zakrzepowo-zatorowej tętnic płucnych korzystne prognozy zależą od nasilenia objawów i tempa, w jakim rozpoczyna się leczenie. Ale nawet z szybką diagnozą umieralności dochodzi do 10%, z nieprawidłową diagnozą, a także z ciężką postacią zakrzepowo-zatorowej, zgon kończy się w 50-60% przypadków.

Leczenie odbywa się w przypadku nagłej hospitalizacji pacjenta. W bardziej lekkich przypadkach - leki:

• przyjmowanie antykoagulantów , preparatów rozpuszczających skrzepy krwi;
• stosując terapię podtrzymującą.

W przypadku rozległej choroby zakrzepowo-zatorowej podejmuje się działania resuscytacyjne (jeśli to konieczne) i interwencję chirurgiczną w celu usunięcia zakrzepu i przywrócenia prawidłowego przepływu krwi.