Jako środek zapobiegawczy dla procesów onkologicznych szyjki macicy, każdej kobiecie zaleca się wykonanie analizy cytologicznej z określoną częstotliwością. Środki te pomagają z czasem zdiagnozować zmiany strukturalne w tkankach szyjki macicy, a mianowicie umiarkowaną dysplazję płaskiego i cylindrycznego nabłonka, które są bezpośrednio przedrakowe.
Dysplazja szyjna w umiarkowanym stopniu
Aby lepiej zrozumieć, co rozumie się pod pojęciem umiarkowanej dysplazji, przypomnijmy strukturalne cechy szyjki macicy, a dokładniej, jej błonę śluzową.
Pochwa i zewnętrzna część szyjki macicy są reprezentowane przez wielowarstwowy płaski nabłonek, który z kolei jest podzielony:
- warstwa podstawowa (ograniczona przez tkankę mięśniową i naczynia krwionośne i jest odpowiedzialna za ciągły podział i namnażanie komórek, zapewnia aktualizację błony śluzowej);
- Warstwa pośrednia (środowisko komórkowe na etapie dojrzewania);
- Warstwa funkcjonalna (bezpośrednio dojrzałe, niekorodujące komórki).
U podstawy kanału szyjnego znajduje się jednowarstwowy cylindryczny nabłonek z gruczołami wytwarzającymi śluz. Jeśli dojdzie do zaburzenia procesu dojrzewania i podziału błony śluzowej, pojawiają się atypowe komórki tego typu tkanki. Gdy ich liczba przekracza dwie trzecie grubości nabłonka - ta patologia nazywa się umiarkowanym stopniem dysplazji.
Leczenie i objawy łagodnej dysplazji szyjnej
Główną przyczyną tej choroby okazała się praktyka medyczna - wirus brodawczaka ludzkiego. Około 1,5 roku pobytu w ciele kobiety, 16 i 18 lat, rodzaj tego wirusa może powodować zmiany strukturalne w komórkach nabłonka.
Ponadto do powstania łagodnej dysplazji przyczyniają się następujące czynniki:
- wczesny poród i początek stosunku płciowego;
- palenie tytoniu, stres, nadmierne picie;
- choroby zakaźne układu rozrodczego;
- osłabienie układu odpornościowego i uraz szyjki macicy.
Z reguły umiarkowana dysplazja płaskiego nabłonka nie ma charakterystycznych objawów. Dlatego możliwe jest wykrycie patologii tylko za pomocą ankiety.
Do diagnostyki procesu najpierw stosuje się następujące elementy:
- kolposkopia;
- analiza cytologiczna ;
- biopsja (wykonywana, gdy występują nieprawidłowości w dwóch pierwszych metodach).
Poniższe wskaźniki wpływają na wybór metody leczenia dysplazji:
- wiek pacjenta;
- głębokość i rozmiar dotkniętego obszaru;
- współistniejące choroby.
Lekarz indywidualnie dobiera schemat leczenia - w umiarkowanym stopniu można preferować taktykę "wyczekiwania" z użyciem immunomodulatorów i ciągłego monitorowania. W skrajnych przypadkach uciekaj się do metod chirurgicznych.