Psychologia anormalnego rozwoju jest jednym z kierunków psychoanalizy , który jest ściśle związany bezpośrednio z klinicznymi przejawami różnych zaburzeń fizjologicznych w rozwoju człowieka. W rzeczywistości jest to kierunek naukowy, który bada mentalną dysentogenezę: wszelkie odchylenia od norm rozwoju umysłowego.
Jeśli dziecko na przykład ma wyraźne upośledzenie słuchu, to w konsekwencji rozwój funkcji mowy spowalnia, co prowadzi do trudności z adaptacją w środowisku. A rozwój umysłowy dziecka, odpowiednio, będzie w pewnym stopniu różny od tych procesów i etapów, przez które przechodzą jego rówieśnicy, którzy nie cierpią na takie nieprawidłowości.
Znaczenie komfortu psychicznego
Jakiekolwiek ograniczenia fizycznych możliwości, w taki czy inny sposób, wpływają na stan psychiczny osoby i główny aspekt, który bierze pod uwagę psychologię nieprawidłowego rozwoju dziecka i który jest uważany za kamień węgielny każdej pracy z takimi dziećmi, to dziecko z niepełnosprawnością fizyczną, zwłaszcza z wrodzonym lub nabytym dzieckiem. w młodym wieku nie postrzega ich jako czegoś nienaturalnego. Dla niego jest to normą, żył z tym, jak wielu zapamiętało siebie, a jego światopogląd bardzo różni się od podstawowej interakcji ze środowiskiem swoich zdrowych rówieśników. Dlatego w takich przypadkach niezwykle ważne jest, aby nie zakłócać komfortu psychicznego dziecka, sprawnie przygotowywać go do relacji z otoczeniem i otoczeniem społecznym, w którym będzie.
Psychologia anormalnego rozwoju osobowości jest dość złożona w swej strukturze i zależy przede wszystkim od etymologii fizycznych odchyleń od normy i ich konsekwencji, przejawiających się już w umysłowym rozwoju osoby. Dlatego szczególną uwagę zwraca się na anomalny rozwój w psychologii specjalnej, ponieważ każda wada może jednocześnie wpływać na kilka poziomów struktury ludzkiej psychiki jednocześnie, co nie wpłynie na jakość życiowej aktywności dziecka i jego adekwatną percepcję wszystkiego, co się dzieje.