Wszyscy wiedzą, że nasz zły nastrój może znacznie spowolnić proces odzyskiwania. Jednak niewiele osób uważa, że związek między stresem spowodowanym przez złe myśli i choroby (zaburzenia psychosomatyczne) jest znacznie bliżej. Tymczasem koncepcja "psychosomatyki" została wprowadzona prawie 200 lat temu do użytku naukowego, choć nie można jej jednoznacznie zinterpretować.
Objawy zaburzeń psychosomatycznych
Wpływ czynników psychologicznych na powstawanie i przebieg różnych chorób zajmuje psychosomatyka - kierunek w psychologii i medycynie. Psychosomatyczne zaburzenie osobowości odnosi się do tych, których przyczyny są bardziej istotne dla ludzkich procesów myślowych niż do jakichkolwiek stanów fizjologicznych. Potrzeba takiego kierunku jest spowodowana następującą okolicznością: jeśli sprzęt medyczny nie był w stanie wykryć fizycznej przyczyny dolegliwości pacjenta, powinno to oznaczać brak choroby. Oznacza to, że taka osoba lub symulator, lub właściciel zaburzeń psychicznych. Ale jest wiele przypadków, w których obie opcje są złe, w tym przypadku, i pomyśl o klasyfikacji choroby, jako o jednym z zaburzeń psychosomatycznych. Może się to zdarzyć, jeśli przyczyną choroby są lęki, poczucie winy, gniew, depresja , przewlekłe konflikty lub długotrwały stres.
Rozpoznanie zaburzeń psychosomatycznych jest trudne z powodu objawów naśladujących objawy innych chorób. Na przykład ból w sercu może naśladować dławicę piersiową, a nieprzyjemne odczucia w jamie brzusznej powodują obawy o problemy układu trawiennego. To prawda, że charakterystyczną cechą zaburzeń psychosomatycznych będzie pogorszenie stanu na tle nerwowych wstrząsów.
Klasyfikacja zaburzeń psychosomatycznych
- Zespół nawrotowy jest wyrazem neurotycznego konfliktu bez patologii narządów i tkanek. Przykłady obejmują histeryczny paraliż, wymioty, psychogenną głuchotę, bolesne odczucia.
- Funkcjonalny zespół psychosomatyczny. Zazwyczaj towarzyszy nerwom, występują naruszenia funkcji organów. Na przykład migrenę lub dystonię naczyniowo-naczyniową.
- Organiczne zaburzenia psychosomatyczne. Są podstawową reakcją organizmu na doznania, charakteryzujące się patologią tkankową i upośledzoną funkcją. Obejmuje to wrzód trawienny i zapalenie jelita grubego, reumatoidalne zapalenie stawów, astmę oskrzelową i nadciśnienie .
- Zaburzenia psychosomatyczne, które zależą od charakterystyki reakcji emocjonalnej jednostki. Charakterystycznym przykładem jest skłonność do urazów, alkoholizm, narkomania, przejadanie się.
Przyczyny zaburzeń psychosomatycznych
W psychologii zwyczajowo wyodrębnia się 8 źródeł rozwoju takich zaburzeń.
- Zasiłek warunkowy . Na przykład, dana osoba nie chce zrobić czegoś do miażdżenia zębów, a odkrywa, że można się pozbyć nieprzyjemnego obowiązku, jeśli zachorujesz. Nie opłaca mu się odzyskać z tego punktu widzenia, ponieważ wtedy trzeba pracować.
- Wewnętrzny konflikt . Obecność dwóch przeciwnych pragnień, które są równie ważne dla osoby.
- Sugestia . Jeśli w dzieciństwie często mówiono dziecku, że jest głupcem, chorym i słabym, to przeniesie to zachowanie na dorosłość.
- Uczucia winy . Każdy ma własne zasady postępowania, a jeśli zostaną naruszone, natychmiast nastąpi nieświadoma kara.
- Autoreklama . Ciągłe doświadczenia z wypowiedziami "Mam ból dla jej serca" mogą prowadzić do realności
problemy z tym ciałem. - Imitacja . Dążenie do nieosiągalnego ideału może prowadzić do tego, że człowiek ciągle znajduje się w "dziwnej skórze", a to powoduje cierpienie.
- Uraz psychiczny . Zwykle to doświadczenie odnosi się do okresu dzieciństwa, a konsekwencje są niezmiennie prześladowane w wieku dorosłym.
- Emocjonalna reakcja na poważne wydarzenia w życiu . Na przykład utrata bliskiej osoby, przymusowe przesiedlenie lub utrata pracy.
Podsumowując wszystkie powody, można powiedzieć, że każdy z rodzajów zaburzeń psychosomatycznych jest spowodowany niezdolnością wyrażania napięcia nerwowego, które powstaje, co znajduje odzwierciedlenie w poziomie ciała.