Włoski strój ludowy powstał na przestrzeni lat pod wpływem krajów wschodnich, Francji i Bizancjum. Warto zauważyć, że w każdym regionie powstał strój narodowy, ale wszystkie mają wspólne cechy. Takie stroje są bardziej popularne na południu kraju.
Strój narodowy Włoch
Włoskie kostiumy wyróżniają się jasnością i różnorodnością stylów. Takie kolorowe sukienki były nie tylko w dużych miastach, ale także w prowincjonalnych regionach. Zostały one podzielone na trzy główne typy - świąteczne, weselne i codzienne. Ponadto, kostiumy były godne uwagi ze względu na ich status społeczny. Na przykład stroje niezamężnych dziewcząt różniły się zasadniczo od włoskich strojów ludowych. Ubrania mieszczan różniły się od mieszczan.
Głównymi elementami stroju narodowego była tunikowa koszula z szerokimi rękawami i długą, szeroką spódnicą. Koszule były ozdobione haftami i koronkami, a spódnice były w plisie, plisowane lub w zestawie. Zostały one ozdobione granicą innego materiału lub poprzecznymi paskami. Kolor może być różny. Potem pojawił się stanik ze sznurkami z przodu iz tyłu. Miał długość do pasa i ciasno pasował do sylwetki. Ale rękawy nie były szyte, ale wiązane wstążkami i wstążkami, chociaż niektóre z nich były szyte natychmiast z rękawami.
Również włoski strój ludowy zawiera ubrania wahadłowe o różnej długości. Ale najważniejszym elementem stroju narodowego był fartuch. Przede wszystkim długi fartuch zakrywający spódnicę i koniecznie jaskrawe kolory. Był noszony nie tylko przez wiejskie kobiety, ale także przez niektórych mieszczan. Ponadto historia włoskiego stroju zachowała zastosowanie chusty, sposób noszenia, który zależy od tego lub regionu w kraju. W niektórych wioskach nosiła tylko szyję, zarówno kobiety, jak i mężczyzn.
| | | |
| | | |
| | | |
