Naprawiono protezy dla siebie wyjaśnić ich istotę. Są one osadzone w jamie ustnej, aby pacjent nie mógł ich samodzielnie usunąć. Tak, i nie jest to konieczne, ponieważ są one wynalezione właśnie po to, by zrekompensować defekt uzębienia z maksymalnym komfortem dla pacjenta - ubrałem się i zapomniałem! Jedynym warunkiem wytwarzania takich protez jest w rzeczywistości obecność korzenia zęba lub zębów podtrzymujących w przypadku mostów.
Rodzaje nieusuwalnych protez
Do nieusuwalnych struktur w dziedzinie protez są:
- korony;
- mosty;
- zakładki;
- forniry i luminerzy.
Korony są wykonane z różnych materiałów. Najbardziej nowoczesne typy koron zawierają cermety i korony pełnoceramiczne. Korony są ustalone jak na częściowo zniszczonych koronach, których wady są początkowo wypełnione pieczęciami, a na zębach, które mają tylko korzenie. W takich przypadkach kanał korzeniowy umieszcza się w kanale zęba, który stanowi podstawę dla korony. W przypadku całkowitego braku zęba stosuje się protezy stałe na implantach. Każdy gatunek ma zarówno zalety, jak i wady, ale przede wszystkim pomaga rozwiązać problemy związane z funkcjami żucia i wadami estetycznymi.
Mosty są bardziej złożonymi strukturami, składającymi się z kilku koron, z których jedna lub dwie są podparte i przymocowane do zębów przylegających do ubytku. W środku zamiast nieobecnego zęba przywiązuje się sztuczny ząb, który trudno odróżnić od teraźniejszości. Wyprofilowane protezy nieutwardzalne mają długą żywotność i mogą być naprawiane w razie potrzeby.
Forniry i lumineery to cienkie ceramiczne podkładki, najczęściej stosowane w celu wyeliminowania wad estetycznych z przodu
W jaki sposób wykonuje się stałą protezę?
Wszystkie odmiany są wytwarzane metodą laboratoryjną. Oznacza to, że proces ten nie jest jednostopniowy. Podczas pierwszej wizyty lekarz wyjaśnia pacjentowi, jakie nieusuwalne protezy są lepsze w danej sytuacji i rozpoczyna przygotowania do protetyki. Zwykle polega na gojeniu zębów dotkniętych i wspierających, w razie potrzeby oczyszczeniu kanałów korzeniowych. Co więcej, lekarz robi wrażenia i przesyła je do laboratorium, w którym technik dentystyczny wykonuje sztuczną kończynę.