Wirus Epsteina-Barra jest ludzkim wirusem opryszczki czwartego typu. Nazwany na cześć angielskich wirusologów Michaela Epsteina i Yvonne Barre, którzy najpierw wyizolowali tego typu wirusa z materiałów złośliwych chłoniaka, co zaobserwowano w niektórych krajach afrykańskich.
W jaki sposób transmitowany jest wirus Epstein-Barr?
Wirus Epsteina-Barra jest jedną z najczęstszych infekcji wirusowych, ponieważ bardzo łatwo jest się zarazić. Uważa się, że około 90% ludzi nosi wirus lub mają we krwi przeciwciała, które świadczą o przenoszeniu choroby w dzieciństwie.
Najczęściej zakażenie odbywa się drogą powietrzną lub krajową, rzadziej transfuzją krwi lub współżyciem seksualnym. Zakażona osoba izoluje wirusa i może stać się źródłem infekcji w ciągu 18 miesięcy po zakażeniu. Pacjenci z mononukleozą zakaźną w stadium przewlekłym są stałym źródłem infekcji.
Objawy wirusa Epstein-Barr
W przypadku pierwotnego zakażenia objawy wirusa Epsteina-Barra mogą nie występować (przebieg bezobjawowy) lub objawiać się infekcją dróg oddechowych. Najczęściej wirus jest przyczyną zakaźnej mononukleozy. Okres inkubacji choroby wynosi od 3 do 8 tygodni.
Objawy w ostrej postaci są takie same jak w przypadku każdego ARVI:
- wzrost temperatury;
- dławica piersiowa;
- bóle głowy;
- ból w mięśniach.
Do określonych objawów, które odróżniają chorobę wywołaną przez wirus Epstein-Barr od innych SARS, można odnieść się do:
- wzrost węzłów chłonnych;
- powiększenie wątroby i śledziony;
- porażka skóry wirusem opryszczki pospolitej;
- wzrost liczby limfocytów i monocytów we krwi.
W większości przypadków forma ostra nie wymaga szczególnego leczenia i jest traktowana w taki sam sposób, jak zwykła choroba zimna.
Najczęściej choroba z wirusem Epstein-Barr nie powoduje żadnych konsekwencji, pacjent odzyskuje lub staje się utajonym nosicielem wirusa. Jednak możliwe jest, że infekcja rozwija się w przewlekłą nawracającą lub przewlekłą postać ostrą. W rzadkich przypadkach możliwe jest pokonanie ośrodkowego układu nerwowego, rozwój jadeitu, zapalenie wątroby.
Co to jest niebezpieczny wirus Epsteina-Barry?
Biorąc pod uwagę wszechobecność rozprzestrzeniania się, a także fakt, że większość ludzi znosi chorobę we wczesnym wieku, nawet nie wiedząc o tym, może powstać pytanie: czy wirus Epstein-Barr jest ogólnie niebezpieczny i jaki jest powód takiego zainteresowania ze strony lekarzy.
Faktem jest, że chociaż sama choroba może być uważana za nieszkodliwą i nie ma żadnych konsekwencji, to właśnie ten wirus wiąże się z rozwojem szeregu dość poważnych chorób. Chociaż w większości przypadków pacjent wraca do zdrowia, jednak silny proces zakaźny może spowodować rozwój:
- przewlekła mononukleoza zakaźna;
- zespół przewlekłego zmęczenia ;
- rozwój chorób autoimmunologicznych;
- rozwój procesów onkologicznych.
Wynika to z faktu, że rozwój niektórych postaci raka jest związany z tym wirusem, ignorując objawy choroby i może być niebezpieczny.
Rozpoznanie wirusa Epstein-Barr
Zazwyczaj diagnoza jest wymagana w rozwoju chronicznych postaci choroby z groźbą powikłań, a także w planowaniu ciąży.
Do niespecyficznych analiz, które mogą wskazać zarówno Epstein-Barr, jak i inną infekcję wirusową, należą:
- Ogólny test krwi. Występuje niewielka leukocytoza, limfobo-niocytoza z nietypowymi jednojądrzastymi, w niektórych przypadkach niedokrwistość hemolityczna, możliwa trombocytopenia lub trombocytoza.
- Biochemiczne badanie krwi . Podano wzrost poziomu aminotransferaz, LDH i innych enzymów oraz białek fazy ostrej.
Aby ustalić dokładną diagnozę w obecności wskaźników, przeprowadza się test immunoenzymatyczny dla wirusa Epstein-Barr.