Choroba zakaźna Wąglik jest znany od starożytności. W dzisiejszych czasach nie ma ona, tak jak poprzednio, charakteru epidemiologicznego i występuje tylko w pojedynczych przypadkach. Na przykład w Rosji od 15 do 50 przypadków choroby jest ustalanych każdego roku, co jest 350 razy mniejsze w porównaniu z początkiem XIX wieku.
Co to jest wąglik?
Choroba Wąglik u ludzi jest chorobą zakaźną wywołaną przez bakterie (Bacillus anthracis) i przebiega głównie w postaci skórnej, gdy na skórze tworzą się karbony. Rzadziej można spotkać tę dolegliwość w postaci infekcji płucnej lub jelitowej z posocznicą. Wysoka śmiertelność tej choroby jest wyższa w formach płucnych i jelitowych i może osiągnąć 90%. Skórny wygląd jest podatny na skuteczne leczenie, ale w przypadku jego braku śmiertelność wynosi 5-10%
Syndykat wąglika
Czynnikami sprawczymi w postaci wąglika są bakterie - pałeczki Sibiriazvennye, które są odporne na zmiany w środowisku i mogą występować w postaci zarodników w skórach zwierząt lub w glebie przez dziesięciolecia. Jeśli rozpatrzymy bardziej szczegółowo, syberyjski wąglik jest spowodowany przez B. Anthracis - duże patyki o długości do 10 μm i do 1,5 μm. Po wykryciu w rozmazach częściej występują w postaci łańcuchów lub par.
Wąglik - sposoby zakażenia
Głównym źródłem zakażenia są zarażone zwierzęta roślinożerne (bydło, kozy, konie, wielbłądy, owce) i świnie. Zainfekowane zwierzęta wydzielają prątki przez rany, mocz i stolec. Istnieje pewna klasyfikacja sposobów przenoszenia patogenów.
- Odżywcze. Występuje po zjedzeniu skażonego mięsa, produktów mlecznych i produktów z kwaśnego mleka.
- Kontakt. Grupa ryzyka - pracownicy, którzy są w bliskim kontakcie ze zwierzętami. Nadal można zarazić się wąglikiem i poprzez kontakt ze skórami martwych zwierząt (wiadomo, że pałeczka wąglika może żyć przez dziesięć lat w skórze lub w glebie).
- Pył w powietrzu. Infekcja wąglika odbywa się przez błony śluzowe dróg oddechowych. W grupie ryzyka - robotnicy skórzani.
Wąglik - objawy u ludzi
Objawy tej niebezpiecznej choroby zależą w dużej mierze od postaci wąglika. Współczesna klasyfikacja rozróżnia dwie formy kliniczne, które omówimy bardziej szczegółowo poniżej:
- skóra;
- uogólniony.
Jednak uogólniona forma ma trzy rodzaje, a symptomatologia każdej z form ma kardynalne różnice:
- płucny;
- jelitowy;
- septyczny.
Skórna postać wąglika
W tej postaci choroby pierwsze objawy mogą pojawić się następnego dnia po wystąpieniu przetrwalnika wąglika, ale zdarzają się przypadki, gdy nie obserwowano żadnych objawów aktywności przetrwalników przez dwa tygodnie. Skórkowatość skóry na początkowym etapie przypomina uczucie po ukąszeniu komara, ale w przyszłości występują takie objawy:
- ból i swędzenie;
- pojawienie się pęcherzyków, które później przekształcają się w czarne owrzodzenia i towarzyszy im obrzęk;
- wzrost temperatury;
- brak apetytu;
- gorączkowe warunki;
- bóle głowy;
- zapalne węzły chłonne .
Po powstaniu owrzodzenia po 5-6 dniach jego dno tonie, a na jego krawędzi widoczne stają się pęcherzyki z bezbarwną zawartością. Kiedy owrzodzenie osiągnie rozmiar od 8 do 15 milimetrów, staje się wąglikiem wąglika. W odpowiednim czasie i odpowiednim leczeniu w miejscu owrzodzenia powstaje strup, który odpada po kilku tygodniach, ale okres powrotu do zdrowia może być dłuższy.
Płucna forma wąglika
Wątroba w postaci płucnej jest bolesna i niesie poważne zagrożenie dla zdrowia, a nawet dla ludzkiego życia. Infekologia rozróżnia dwa etapy przebiegu tej choroby w postaci płucnej:
- Pierwszy może trwać do dwóch tygodni.
- Drugi pojawia się nagle.
Wąglik, którego objawom w początkowym stadium postaci płucnej mogą towarzyszyć jedynie niewygodne odczucia w klatce piersiowej. W przyszłości stan pacjenta pogarsza się zauważalnie i pojawia się:
- ciężka duszność ;
- podwyższona temperatura ciała (często do krytycznych poziomów);
- sinica skóry;
- zespół zatrucia;
- dreszcze;
- tachypnea.
Z biegiem czasu ból w klatce piersiowej staje się silniejszy i przypomina ból związany z zawałem. Zapalenie węzłów chłonnych, kaszel zwiększa się do krwistej plwociny. Jeśli nie rozpoczniesz szybkiego leczenia tej postaci choroby, może to doprowadzić do śmierci. Procent śmiertelności w zaawansowanej postaci płucnej lub przy braku leczenia wynosi do 90%.
Jelitowa forma wąglika
Symptomatologia, która jest obserwowana w jelitowej postaci choroby, może być bardzo różna i to jest jej niebezpieczeństwo. Bezobjawowy przebieg choroby prowadzi do zaniedbanej formy, która często kończy się żałośnie. W tej postaci często boryka się z błoną śluzową nie tylko jelit, zmiany można zaobserwować w przełyku i jelicie cienkim. Główne objawy postaci jelitowej to:
- nasilający się ból w jamie brzusznej;
- wymioty i biegunka z krwią;
- nudności i gorączka;
- całkowity brak apetytu;
- w 3-4 dni (po tym, jak zarodniki wrzodu syberyjskiego uderzą w śluzówkę), może rozwinąć się wodobrzusze;
- szok;
- śmierć może wystąpić 2-5 dni po wystąpieniu objawów.
Szare postaci wąglika
Wągół Wąglik ma inną postać - septyczną. Ta forma jest wtórna (bakteria wąglika jest przyczyną choroby w innych postaciach) i jest przekształcana z jelit i płuc, rzadziej - skórna. Główne objawy septyczne:
- silne dreszcze;
- krwawe luźne stolce;
- znaczny wzrost temperatury ciała;
- tachypnea i ból w klatce piersiowej;
- duszność;
- nudności z wymiotami;
- plamienie podczas silnego kaszlu.
Rozpoznanie wąglika
Wątroba choroby jest tym bardziej podatna na terapię, im wcześniej została ujawniona. Diagnostyka laboratoryjna wąglika obejmuje kilka metod, z których każda uzupełnia informacje uzyskane za pomocą innych badań.
- Metoda bakteriologiczna. Wybierz specjalny nośnik do siewu i po kilku dniach znajdź nowo odkrytą kolonię bakterii.
- Test skórny i alergiczny. W tej metodzie badań antracynę (antygen) wprowadza się do skóry. Pozytywny test wskazuje na obecność w ludzkim ciele przeciwciał przeciwko patogenowi.
- Metoda biologiczna. Zarażają zwierzęta laboratoryjne, a po ich śmierci izolują i identyfikują patogen, który spowodował chorobę i śmierć.
- Mikroskopia rodzimego materiału. Z pęcherzyków i owrzodzeń skórnych pobierać i obserwować materiał pod mikroskopem. Jeśli istnieje wąglik, jego bakterie w kształcie pałeczki będą wyraźnie widoczne.
Wąglik u człowieka - leczenie
Jeśli zdiagnozowany zostanie "wąglik", leczenie powinno rozpocząć się bez opóźnienia, co w dosłownym znaczeniu może być równie śmiertelne. Leczenie odbywa się wyłącznie w szpitalu przy pomocy złożonej terapii.
- etiotropowy (penicyliny);
- Immunologiczne (wprowadzenie surowicy);
- patogenetyczny (celem jest zmniejszenie zatrucia, stanu zapalnego i poprawa krzepliwości krwi).
Wraz z tym jest zalecane:
- Wprowadzenie immunoglobuliny anty-STI (w zależności od ciężkości stanu od 20 do 80 ml).
- W przypadku skórnych aseptyczne opatrunki okazały się bardzo dobre, ponieważ interwencje chirurgiczne w tej postaci nie są przeprowadzane ze względu na możliwość wywołania uogólnienia skóry.
- Specjaliści rozmawiają również o potrzebie aktywnej detoksykacji poprzez wprowadzenie dożylnych wlewów krystaloidów i roztworów koloidalnych, do których dodaje się prednizolon . W tym samym czasie przeprowadzana jest wymuszona diureza (metoda, w której przyspieszone usuwanie moczu z organizmu przyczynia się do usuwania toksyn i innych niebezpiecznych produktów życia, patogenów, w tym).
Wąglik - antybiotyki
Etiotropową terapią choroby są antybiotyki penicylinowe w wągliku, które skutecznie wpływają na patogen B. Anthracis. Z reguły wśród najbardziej przepisanych leków:
- Penicylina (domięśniowo przez 7-8 dni w dawce dziennej 12-24 milionów sztuk);
- Doksycyklina (w zwykłych dawkach);
- Lewofloksacyna (500 mg raz na dobę);
- Cyprofloksacyna w szczególnie ciężkich przypadkach (dwa razy dziennie po 400 mg).
W najcięższych przypadkach antybiotykoterapia jest podawana dożylnie przez kilka tygodni. W przypadku osób, które miały styczność z chorymi na wąglika, są zobowiązane do przepisania dwumiesięcznego leczenia doustnego antybiotykami. Wśród antybiotyków, na które Bacillus anthracis jest szczególnie wrażliwy, można wymienić następujące (oprócz tych już wymienionych):
- Gatifloksacyna;
- Chloramfenikol;
- Amoksycylina ;
- Ampicylina.
Surowica przeciwko wąglikowi
Immunoglobulina antybiotykowa jest z konieczności zawarta w kompleksie środków terapeutycznych w wągliku syberyjskim. Zawiera przeciwciała niezbędne do zwalczania prątków, ma wyraźne działanie przeciwbakteryjne i dobrze neutralizuje działanie toksyny wąglika. Do chwili obecnej najbardziej skuteczną surowicą jest antybiotyk immunoglobulinowy.
Przed wprowadzeniem surowicy wykonuje się specjalne próbki w celu określenia stopnia ludzkiej wrażliwości na białka surowicy (przez śródskórne podanie i następną reakcję). Surowicę wstrzykuje się nie natychmiast, ale w ciągu godziny - w odstępie około 15 minut (2-3 razy) domięśniowo. Następnie pacjent powinien być pod nadzorem specjalisty przez tyle samo czasu.
Zapobieganie wąglikowi
Jak wiadomo, wrzód syberyjski jest infekcją, która dostała się do ludzkiego organizmu w formie pałeczki wąglika, dlatego konieczne jest podjęcie poważnych środków zapobiegawczych, w szczególności grupy ryzyka. Środki zapobiegawcze składają się ze środków weterynaryjnych i zdrowotnych mających na celu:
- z uwzględnieniem obszarów, w których obserwowano przypadki takich chorób;
- kontrola nad wypasem bydła i ich stanem;
- immunizacja zwierząt będących potencjalnymi nosicielami infekcji;
- kontrola nad pastwiskami i różnymi obiektami dla zwierząt gospodarskich.
Jeśli mówimy o środkach zapobiegawczych, przeprowadzanych bezpośrednio w ognisku, są one następujące:
- Hospitalizacja pacjenta z podejrzeniem wąglika. Obserwację takiego pacjenta i jego leczenia podejmuje specjalny zespół lekarzy.
- Pacjenci są wypisywani dopiero po całkowitym wyzdrowieniu.
- Zwłoki ludzi, którzy zmarli na Wąglik nie otwierają ludzi. W wyjątkowych przypadkach procedura jest przeprowadzana przez głównego lekarza, po czym następuje pełna dezynfekcja pomieszczenia.
Inokulacja wąglika
Szczepionka przeciwko wąglikowi ma zastosowanie w przypadkach, w których dana osoba utrzymuje bliski kontakt ze zwierzętami przez długi czas z powodu działalności zawodowej, prac w rzeźni, wchodzi w kontakt z surowcami pochodzenia zwierzęcego. Do grupy osób, którym przedstawiono szczepionkę przeciwko wąglikowi, należą osoby, które mają kontakt ze skażonymi materiałami. Szczepienie odbywa się zgodnie z harmonogramem.
Przeciwwskazania do szczepień obejmują:
- radioterapia;
- choroby zakaźne i niezakaźne w ostrej postaci;
- złośliwe choroby krwi;
- choroby endokrynologiczne;
- odbiór glikokortykosteroidów;
- nawracające choroby skóry i tkanki łącznej;
- okres ciąży i laktacji;
- wiek do 14 lat.