Kumpel jest wyjątkowo niebezpiecznym wirusem dla psów i odpornym na wpływ czynników zewnętrznych, wirusa, który rozprzestrzenia się do 5 lat w temperaturze powietrza -24 °. W wyniku tej choroby wiele zwierząt domowych umiera, więc każdy odpowiedzialny gospodarz powinien wiedzieć, jakie są oznaki zarazy u psów, aby podjąć działania operacyjne, aby uratować zwierzę.
Objawy choroby świń u psów
Wpływ najbardziej niebezpiecznego wirusa jest najbardziej dotknięty przez zwierzęta w wieku od 3 do 12 miesięcy. Ten fakt jest po prostu wyjaśniony: to w tym okresie pies intensywnie się rozrasta, zęby się zmieniają, co prowadzi do ogólnego osłabienia odporności. Inną przyczyną choroby jest słaba opieka nad szczeniakiem. Trudno jest zdiagnozować czas wojenny w czasie, ponieważ jego okres inkubacji wynosi 2-3 tygodnie, podczas których pies zachowuje się zupełnie normalnie. Następnie pojawiają się pierwsze oznaki manekina u zarażonych szczeniąt lub dorosłych psów. Rozważmy je bardziej szczegółowo.
Jednym z pierwszych objawów dżumy jest wysoka temperatura ciała, która może różnić się od normalnej o 1-3 stopnie. W przypadku, gdy zwierzę jest chore z super ostrą postacią zarazy, ma ostry upał, po którym następuje odmowa jedzenia, utrata przytomności i śmierć.
Objawy dżumy u psów podatnych na ostrą postać choroby to: gorączka, podwyższona temperatura ciała 39-41 °, która trwa około 2 tygodnie.
Do ogólnych objawów wirusa należą: dreszcze, odmowa jedzenia, ogólna depresja, wymioty, pęknięcia w skórze nosa, brak podstawowych odruchów.
Należy zauważyć, że wszystkie te znaki nie oznaczają, że zwierzę jest zarazą. Ponadto, jeśli wystąpi ta choroba, nie wszystkie wymienione objawy mogą się pojawić. Jednakże, jeśli pojawiły się podejrzenia, musisz natychmiast pokazać psu weterynarzowi, w przeciwnym razie możesz go zgubić.
Klęska najważniejszych narządów z dżumą
Wirus ten atakuje wiele narządów zwierzęcych, co przejawia się w obecności pewnych objawów. Na przykład, pierwsze oznaki zarażenia u psów, które zainfekowały płuca i drogi oddechowe, są ropnymi wydzielinami z nosa i oczu; podwyższona temperatura ciała; kaszel; biegunka; zapalenie migdałków.
Jeśli plaga uderzy w jelito, pies okresowo straci przytomność, poczuje pragnienie, odmówi jedzenia. Ponadto, zwierzę będzie cierpieć z powodu obfitej biegunki, czasami z krwią. Nadal musisz zwracać uwagę na język zwierzęcia, jeśli jest on pokryty białą powłoką, konieczna jest pilna konsultacja lekarska.
Skórę, dotkniętą przez dżumę, pokrywają pęcherze w miejscach, w których nie ma futra. Wirus może również wpływać na pracę układu nerwowego psa. W tym przypadku: agresywność i drażliwość zwierzęcia; podwyższona temperatura ciała; skurcze kończyn i szyi; kulawizna i paraliż; napady padaczkowe.
Bardzo poważna postać choroby ma taki znak, jak stwardniałe opuszki palców. W tym przypadku jest to prawdopodobne połączenie wszystkich form zarazy. Przy takiej chorobie pies będzie trudny do uratowania.
Czasami wydaje się, że choroba minęła, ale przeszła z ostrej postaci na przewlekłą. Ten kształt dżumy może trwać 3-4 miesiące i przejawiać się biegunką, zaparciem, ogólnym wyczerpaniem, słabym apetytem, matowymi i nierównymi włosami, suchymi skorupami w kącikach oczu. Niestety, z przewlekłą plagą, wynik jest prawie zawsze śmiertelny.
W celu leczenia tej choroby jest bardzo trudne, wszystko, co można zrobić, to zapobiec aktywności bakterii i utrzymać ogólny ton psa. Plaga zabija również 2% roztwór sody kaustycznej i 1% roztwór Demp lub formaldehydu.