Niedomykalność trójdzielnej

Niedomykalność trójdzielna jest jedną z chorób serca, w której zaburzona jest funkcja zastawki trójdzielnej, co powoduje odwrócony przepływ krwi z prawej komory do przedsionka.

Przyczyny niedomykalności trójdzielnej

Najczęściej to zaburzenie występuje wraz z rozszerzeniem prawej komory, co z kolei powoduje uszkodzenie zastawki. Również niedomykalność trójdzielna może być wywołana nadciśnieniem płucnym, niewydolnością serca , niedrożnością tętnicy płucnej. Rzadziej pojawia się na tle uszkodzenia tkanki reumatycznej, zespołu rakowiaka, septycznego zapalenia wsierdzia. Ponadto choroba może rozwijać się wraz z długotrwałym stosowaniem niektórych leków (Ergotamine, Fenfluramina, Fentermina).

Przedłużająca się ciężka niedomykalność zastawki trójdzielnej może prowadzić do migotania przedsionków i niewydolności serca.

Stopnie niedomykalności trójdzielnej

W medycynie istnieją cztery stopnie choroby:

1. Niedomykalność trójdzielna pierwszego stopnia. Ponowne wstrzyknięcie krwi jest ledwo wykrywalne. Nie ma klinicznych objawów choroby.
2. Niedomykalność trójdzielna II stopnia. Odrzucenie krwi określa się w odległości 2 centymetrów od ścian zastawki. Objawy kliniczne są albo nieobecne albo bardzo łagodne. Może występować niewielkie tętnienie żył szyjnych.
3. Niedomykalność trójdzielna trzeciego stopnia. Kropla krwi jest większa niż 2 centymetry od zastawki trójdzielnej. Oprócz pulsacji żył można zaobserwować duszność , osłabienie, nieregularności w rytmie bicia serca.
4. Niedomykalność trzustki w 4. stopniu. Silny odlew krwi do przedsionka. Wyraźny obraz kliniczny: obrzęk i obniżenie temperatury kończyn dolnych, wyczuwalne tętnienia w klatce piersiowej, ciężkie zaburzenia rytmu serca, zwiększona wielkość wątroby i inne objawy niewydolności serca.

Leczenie niedomykalności trójdzielnej

Zawroty trzustki pierwszego stopnia przez lekarzy uważane są za wariant normy, który nie wymaga specjalnego leczenia. Jeśli prowokuje go jakaś choroba, to właśnie on jest leczony.

W drugim stopniu choroby terapia jest również ograniczona do działań ogólnych i profilaktycznych, a czasami - poprzez przyjmowanie leków poprawiających sprawność i rozluźniających mięśnie gładkie mięśnia sercowego.

Trzeci i czwarty stopień łączą konserwatywne i chirurgiczne metody oddziaływania. Oprócz terapii lekowej można pokazać tworzywo sztuczne klapek zaworowych lub jego protezę.