Rak kości, czyli mięsak kościo-kościsty, rozwija się najczęściej w okresie dojrzewania, charakteryzującym się szybkim wzrostem tkanki kostnej. Ale przyczyna tej choroby ma charakter genetyczny - naukowcy byli w stanie zidentyfikować gen odpowiedzialny za skłonność do raka kości. Widoczne oznaki tej choroby mogą pojawić się dopiero na późnym etapie.
Objawy mięsaka kościotworzenia
Najczęściej nowotwór atakuje kości rurkowe w pobliżu głównych stawów. W 80% przypadków guz dotyka okolicy kolana. Mięsak często występuje również w kościach kości udowej i kości ramiennej. Nie zanotowano prawie żadnego przypadku mięsaka kościaka w promieniu. Niestety, choroba przebiega dość szybko i aktywnie rozprzestrzenia przerzuty do płuc i pobliskich stawów. Do czasu wykrycia u 60% pacjentów stwierdzono już mikroprzerzuty, a 30% miało pełne przerzuty w ściankach tkanek miękkich i naczyniowych. Oto dlaczego ważne jest, aby słuchać swojego ciała i nie ignorować objawów choroby:
- nudny, bolący ból, gorzej w nocy;
- kulawizna;
- zmniejszona ruchliwość stawu;
- obrzęk i wzrost kończyn objętości.
W zależności od umiejscowienia guza mogą pojawić się dodatkowe sygnały. Objawem osteogenicznego mięsaka kości udowej jest ból stawu biodrowego, który ustępuje kręgosłupa. Nałożenie gipsu i innych metod unieruchamiania nie prowadzi do usunięcia zespołu bólowego. Środki znieczulające nie są skuteczne.
Objawem osteogenicznego mięsaka szczęki jest silny ból zębów i utrata zębów. Może występować wzrost temperatury i tłumienie funkcji żucia. Często rozwijają się trwałe bóle głowy, utrata koncentracji. Mięsień kościsty szczęki jest praktycznie jedynym wyjątkiem, gdy rak dotyka raczej płaskiej kości niż kości.
Leczenie osteogennego mięsaka kostnego
Choroba rozwija się bardzo szybko, a rokowanie jest w większości niekorzystne. Jest to szczególnie ważne w przypadku starszych pacjentów, u których rozwinęło się mięsak w tle starych urazów. Chirurgia często nie działa, więc wskazana jest chemioterapia. Zdarzały się przypadki, w których terapia jonizująca (napromienianie) stała się czynnikiem prowokującym, dlatego tego rodzaju terapia jest stosowana w tym obszarze z dużą ostrożnością.
Ogólnie rzecz biorąc, najbardziej popularnym schematem leczenia jest nadal operacyjne usunięcie złośliwych komórek z późniejszą oszczędną chemioterapią .