Nawet dla doświadczonych turystów choroba górska często rozwija się na wyżynach. Głównym powodem jest niewystarczająca ilość tlenu w powietrzu, co wywołuje bóle głowy i ogólne złe samopoczucie. Ale zdarza się, że problem idzie na poważniejszy poziom.
Przyczyny i objawy choroby górskiej
Głód tlenowy wpływa przede wszystkim na pracę mózgu i płuc. Narządy te cierpią na chorobę wysokościową bardziej niż inne - może pojawić się obrzęk. A jeśli obrzęk mózgu można samodzielnie pokonać, zstępując nieco niżej, to obrzęk płucny nie może być łatwo wyleczony i konieczna będzie interwencja medyczna. Z jakiego powodu nasze ciało reaguje tak gwałtownie na podwyższanie?
Przyczyną choroby górskiej jest to, że na każde 1000 metrów powietrze staje się znacznie rzadsze, a tlen w nim jest mniejszy. Już rośnie do 2000 metrów nad poziomem morza, poczuć pierwsze objawy choroby górskiej:
- nudności;
- zawroty głowy;
- nieznaczny wzrost temperatury;
- ból głowy;
- ból w oczach;
- lekkie drżenie rąk;
- tachykardia.
Zwykle choroba wysokościowa na niskich wysokościach wpływa na osłabione osoby, pacjentów z epilepsją w wywiadzie oraz z niestabilnymi czynnościami układu oddechowego. Może również powodować zbyt szybkie podnoszenie. Jednak w przypadku wspinania się na wierzchołki o wysokości powyżej 2000 metrów takie przypadki są bardzo rzadkie i wynoszą około 0, 0036%. Kiedy wspinasz się na 3000, spust uderza w większą liczbę - 2% całkowitej liczby turystów, którzy zapuszczali się w góry. Na wysokości ponad 4000 metrów od choroby górskiej cierpi około 9% wspinaczy. Szczególnie często dzieje się tak, gdy wzrost jest zbyt szybki. Duże znaczenie ma również zasada "w dzień u góry, w nocy - na dole". Doświadczeni turyści wiedzą, że zerwanie parkingu na nocleg powinno być jak najniższe w stosunku do podbitej wysokości. Głód tlenowy często rozwija się podczas snu.
Oto objawy, które świadczą o obrzęku mózgu :
- szybkie zmętnienie świadomości;
- zdezorientowana, niewyraźna mowa;
- niedowład i porażenie kończyn, drgawki;
- silne nudności;
- ostre ataki zawrotów głowy.
Obrzęk płuc, który jest najstraszliwszym powikłaniem choroby górskiej, z dużą liczbą zgonów, charakteryzuje się takimi objawami:
- suchy, bolesny kaszel;
- duszność;
- szybki impuls;
- wahania temperatury;
- obniżenie ciśnienia;
- krew z nosa lub kaszel.
Leczenie choroby górskiej
Zapobieganie chorobie górskiej pomaga zapobiegać chorobom w 99% przypadków, więc jeśli zastosuje się wszystkie niezbędne zasady, nie będzie żadnego pogorszenia stanu zdrowia. Oto krótka lista zaleceń, które uchronią Cię przed nieprzyjemnymi komplikacjami spowodowanymi przez pożar:
- Stopniowo wznosić się na wysokość, po każdych 500 metrach należy odpoczywać przez minimum 5-6 godzin. W przypadku wspinaczki na wysokości 1000 metrów lub wyższej wysokość należy ustalać co 12 godzin. Choroba górska jest najczęściej spowodowana gwałtownym wzrostem, gdy organizm nie ma czasu na aklimatyzację. Jeśli to możliwe, odmówić podnoszenia samochodem, helikopterem lub innym środkiem transportu.
- Poruszaj się w określonym tempie, im wyższa aktywność fizyczna, tym więcej tlenu potrzebuje organizm do normalnej pracy.
- Jeśli masz łagodną dolegliwość lub przynajmniej jeden z powyższych objawów, przestań poruszać się i idź w dół 200-300 metrów. Jeśli czujesz się lepiej, pozostań na tej wysokości przez dzień lub dłużej, jeśli nie będzie lepiej, zacznij ostatnie zejście.
- Pij więcej wody - naruszenie równowagi wody i soli prowokuje kobietę.
- Są pigułki na chorobę górską, ale nie zawsze dają oczekiwany rezultat, reakcja każdej osoby jest indywidualna. To jest Diakarb i Diamox.