Mieszkańcy każdego kraju marzą, że ich ojczyzna rozkwitła, a władza państwowa była godna i widziała obywateli swojego kraju jako zasługujących na szacunek i dobrobyt. Merytokracja to rząd, w którym najbardziej zdolni i godni są wybrani do władzy, ci, którzy pomnożą zasoby państwa i poprawią życie społeczeństwa jako całości.
Czym jest merytokracja?
Merytokracja jest nieznanym pojęciem w codziennym życiu zwykłej osoby, termin ten znany jest w kręgach filozoficznych, socjologicznych i politycznych. Merytokracja jest "mocą za zasługi" (zasada łacińska - zasłużona + inna greka) Κράτος - władza). Pierwsze wzmianki na ten temat znajdują się w eseju niemieckiego filozofa Hannah Arendt, a następnie merytokracja jako pojęcie została wzmocniona w polityce dzięki brytyjskiemu socjologowi M. Jungowi, który napisał "Powstanie merytokracji", choć z sarkastycznym odcieniem: władze zasługują na tych, którzy mają wysoki poziom inteligencji.
Zasady proklamowane przez merytokrację:
- pozycja społeczna danej osoby nie odgrywa istotnej roli w selekcji kandydatów;
- ważne: utalentowane talenty, zdolności, pracowitość, ambicja;
- wolna konkurencja;
- stworzenie sprzyjających warunków i początkowej troski o ludzi wybranych do władzy.
Zjawisko merytokracji
Zasada merytokracji może być wyrażona słowami: "człowiek zasługuje na społeczeństwo, w którym jest". Jeśli każda osoba dąży do doskonałości, realizuje swoje umiejętności , wówczas takie społeczeństwo będzie harmonijne i wszystkie "zostaną nagrodzone zgodnie z zasługami". Początki fenomenu merytokracji można prześledzić w starożytnych Chinach, za panowania dynastii Zhao, opartego na konfucjanizmie, opartego na szlachetnych wartościach i kryteriach, które powinna rządzić elita rządząca:
- honor;
- ludzkość;
- ciągłe samodoskonalenie, jako sposób na życie i przykład dla ich ludzi.
Merytokracja - zalety i wady
Merytokracja to siła oparta w dużej mierze na zasadach etycznych. W nurtach filozoficznych o innym kierunku wytropiono pozytywny wpływ utalentowanych i inspirowanych duchowo ludzi na kształtowanie się społeczeństwa, a pojawienie się kultury nastąpiło, ponieważ jeden wielki człowiek w duchu, lub nieco zrealizował ideę Boga i uczynił ją społeczeństwem, dokonując olbrzymiego przełomu w rozwoju.
Merytokracja - zalety:
- utalentowani liderzy przyczyniają się do rozwoju cywilizacji;
- dobrobyt kraju;
- możliwość wzrostu w systemie: od dołu do góry i stopniowo przesuwaj się po szczeblach kariery;
- sprawiedliwy podział wartości politycznych z pominięciem więzi, dziedziczenia i "ich" ludzi do awansu;
- każda osoba o wysokim poziomie świadomości i kompetencji ma prawo do uzyskania politycznie ważnej pozycji.
Krytyka merytokracji kończy się brakiem uniwersalnych sposobów określania miary umiejętności i zasług przed społeczeństwem. Michael Young wierzył, że jeśli tylko powiększysz intelekt , wówczas uniwersalne wartości: empatia, życzliwość, wyobraźnia przestają być ważne. Społeczeństwo zbudowane na powstaniu intelektualistów przed ludźmi o zwykłych zdolnościach rodzi niesprawiedliwość klasową, którą obserwowano w historii przez wiele stuleci.
Merytokracja w służbie cywilnej
Merytokracja jest siłą opartą na osobistych osiągnięciach, a w wielu rozwiniętych krajach jest podstawą nowoczesnej służby cywilnej. Wybór godnych kandydatów odbywa się metodą otwartej konkurencji, w której każdy może się zadeklarować. Jak przebiega selekcja:
- Skład kolegium tworzą niezależni obserwatorzy, którzy zapewniają spełnienie warunków konkursu.
- Opracowywane są obiektywne kryteria oceny pracy i merytoryczne dotyczące tego stanowiska.
Merytokracja i arystokracja
Istnieje opinia, że merytokracja jest arystokracją, która jest zasadniczo błędna. Tak, władza jest zwykle przypisywana elitom, tak jak w arystokracji, ale istotną znaczącą różnicą między merytokracją jest to, że zwykła osoba może dojść do władzy, co udowodniło swoją wartość, w przeciwieństwie do arystokracji, gdzie rząd i status są dziedziczone, a zasługi, talenty. a jakość nie jest brana pod uwagę.