Każdy ogrodnik uprawiający sadzonki, zna unikalną substancję - torf, który jest używany jako składnik gleby. Jednak nie wszyscy wiedzą, że istnieje kilka jego rodzajów - nizinnych i wysokiego torfu. Ale jaka jest ich różnica i jak poprawnie ją zastosować? Dokładnie to zostanie omówione.
Torf i torf nizinny - różnica
Wiadomo, że torf tworzy się na bagnach w wyniku rozkładu różnych przedstawicieli flory w warunkach braku tlenu, a także wysokiej wilgotności. Różnice między torfem nizinnym i wyżynnym wynikają z pochodzenia i depozytu bagien. Z reguły torf występuje w regionach o trudnych warunkach i słabej roślinności. Na bagnach na równej powierzchni, gdzie praktycznie nie ma wody podmorskiej, a żywność pochodzi z topnienia śniegu i rzadkich opadów, torf powstaje podczas rozkładu torfowca , bawełny, wrzosu, sosny i dzikiego rozmarynu.
Nisko leżący torf znajduje się w niskich miejscach, w szczególności w wąwozach, brzegach rzek, gdzie możliwe jest zaopatrzenie w wodę gruntową. Torf powstaje w wyniku rozkładu skrzypu, trzciny, trzciny, turzyc, mchu i gatunków drzew. Zawiera również składniki odżywcze, które, odprowadzając, przechwytują wody gruntowe.
Pochodzenie torfu wpływa również na jego skład chemiczny. Torf górny jest kwaśny - 3-4 pH, nisko leżące, w którym organiczna 70%, reakcja słabo kwaśna lub obojętna - 5,5-7 pH. Sole w tych ostatnich zawierają dużo - 200-700 mg / l, w górnym - do 70-180 mg / l.
Trawa nizinna i torfowa - zastosowanie
Różnica dotyczy również wykorzystania tego typu torfu. Na przykład w przypadku torfu o kwaśnej reakcji stosowanie ogranicza się jedynie do roli substratu do uprawy sadzonek lub warzyw w szklarni. W torfie nisko położony obszar zastosowania jest nieco szerszy: silnie rozłożony jest stosowany jako nawóz (kompost), nieco rozłożony do zaśmiecania zwierzętom domowym.