Maść Baneocin jest antybiotykiem do użytku zewnętrznego, który jest stosowany w leczeniu chorób dermatologicznych, a także infekcji o charakterze ginekologicznym. Substancje czynne w maści Baneocin to dwa antybiotyki - bacytracyna i neomycyna, a dodatkowymi są lanolina i biała miękka parafina. Połączenie tych dwóch substancji przeciwbakteryjnych pozwala lekowi zwalczać wiele infekcji skóry, oprócz następujących:
- Pseudomonas;
- Nocardia;
- choroby grzybowe.
Baneocin ma właściwości przeciwdrobnoustrojowe i skutecznie zwalcza wiele mikroorganizmów gram-ujemnych i gram-dodatnich.
Wskazania do powołania Baneocina
Maść Baneocin ma wiele różnych wskazań do stosowania, więc z powodzeniem stosuje się go w celach profilaktycznych i leczniczych. Lek jest skutecznie stosowany w leczeniu:
- zakaźny liszajec;
- ropne zapalenie hydradenitis;
- paronychia;
- ropne zapalenie skóry ;
- pseudofurunculosis;
- carbuncles.
Specjaliści nazywają maść Baneocin jedną z najskuteczniejszych w walce z wrzodami i streptodermą. Infekcje powodujące te choroby są szybko niszczone przez antybiotyki obecne w leku. Ponadto, maść Baneocin jest stosowana jako profilaktyczna przeciw trądzikowi, jeśli dopuszczono wysypkę, wtedy Baneocin może być stosowany jako główny lek.
Lek stosuje się w zakażeniach wrzodów żołądka i wtórnej infekcji u pacjentów z ostrym przewlekłym zapaleniem błony śluzowej nosa. Po operacji na zatokach przynosowych pacjentowi zaleca się również maść Baneocin.
Maść jest szeroko stosowana w kosmetologii chirurgicznej, co znacznie zwiększa zakres jej wskazań.
Przeciwwskazania do aplikacji maści
Spektrum przeciwwskazań do stosowania maści Baneocin jest nie mniej niż wskazań. Maści nie można używać, jeśli pacjent cierpi na:
- dysfunkcja nerek;
- patologia aparatu ślimakowego;
- pęknięcie błony bębenkowej.
Podczas gdy Baneocin jest z powodzeniem stosowany w leczeniu ran oparzeń, maść nie jest zalecana do leczenia dużych obszarów skóry. Ze względu na to, że środek nie jest stosowany do leczenia błon śluzowych, nie można go stosować w patologii oczu i w leczeniu jamy ustnej.
Warto również zauważyć, że stosowanie leku jest możliwe tylko pod nadzorem lekarza, ponieważ większość przeciwwskazań jest względna.
Zakaz stosowania jest również nadwrażliwość na lek lub jego składniki i reakcję alergiczną na substancje, które tworzą lek.
Maść Baneocin na oparzenia
Złożoność ran oparzeń polega na tym, że dotknięty obszar jest rodzajem bramy dla bakterii, co w rezultacie wywołuje różnego rodzaju powikłania o charakterze infekcyjnym. Dlatego w leczeniu ran oparzeniowych stosuje się antybiotyki, w tym w postaci maści.
Lek stosowany w leczeniu ran poparzeń powinien spełniać następujące kryteria:
- bezbolesne zastosowanie;
- głębokie wniknięcie w ranę;
- hipoalergiczność;
- zachowanie żywotnych komórek skóry.
Dziś nie ma środków, które w pełni spełniają wszystkie wymagania, ale Baneocin jest jednym z najbardziej pożądanych. Lek zawiera dwa bakteriobójcze antybiotyki, które mają działanie synergistyczne, więc jest skutecznie stosowany w leczeniu oparzeń. Ponadto jego koszt jest poniżej średniej, a bezpieczeństwo użytkowania jest wysokie, dzięki czemu stało się powszechne.
Najczęściej maść Baneocin stosuje się w leczeniu oparzeń drugiego stopnia . Lek po nałożeniu nie powoduje bólu, a zaczerwienienie lub suchość, wywołane przez Baneoctin, występują niezwykle rzadko.