Naturalny proces dostawy jest trudny, a czasem nieprzewidywalny. Często zdarzają się sytuacje, w których dla zachowania życia dziecka matka powinna jak najszybciej ukończyć narodziny. W tym przypadku ginekolog-położnik pilnie decyduje o nałożeniu kleszczy położniczych.
Kleszcze Położnicze - trochę historii
Po raz pierwszy szczypce położnicze zostały stworzone przez P. Chamberlaina, który trzymał instrument w sekrecie i używał do osobistego wzbogacenia.
Społeczeństwo było kleszczami, wymyślonymi później 125 lat później przez chirurga Palfina. To właśnie od tego momentu (1723) kleszcze położnicze zaczęły być stosowane i ulepszane najpierw w krajach europejskich, a następnie w Rosji i innych postsowieckich republikach.
Aż do momentu, w którym zabieg cięcia cesarskiego wszedł do praktyki położniczej, kleszcze położnicze były jedynym sposobem, dzięki któremu uratowano życie wielu dzieci i kobiet w czasie porodu, w tym.
Kleszcze Położnicze - rodzaje i technika aplikacji
Do tej pory w sumie istnieje ponad 600 modeli szczypiec położniczych różniących się budową i charakterem zastosowania.
W zależności od umiejscowienia głowy płodu kleszcze są klasyfikowane:
- Wyjściowe kleszcze położnicze (typowe) - nałożone na głowę, której duży segment znajduje się w płaszczyźnie wyjścia z małej miednicy. Nałożenie wyjściowych kleszczy położniczych jest rzadko praktykowane, ponieważ w tej pozycji głowy można zrezygnować z nacięcia krocza.
- Puste kleszcze położnicze (nietypowe) są wymagane, jeżeli głowa znajduje się bezpośrednio w jamie miednicy małej.
- Wysokie kleszcze położnicze były wcześniej praktykowane, gdy głowa znajdowała się przy wejściu do małej miednicy. Stosowanie kleszczyków jest niebezpieczną i skomplikowaną procedurą, prowadzącą do ciężkich powikłań porodowych, dlatego jest obecnie zakazane.
Z reguły klasyczne modele kleszczy składają się z dwóch symetrycznych łyżek, zamka i rączki.
Przez stopień mobilności zamka - elementu łączącego, kleszcze położnicze można podzielić na:
- Rosyjski (zamek jest dość mobilny);
- Niemiecki (zamek jest prawie nieruchomy);
- Angielski (umiarkowana mobilność);
- Francuski (stały zamek).
W naszym kraju najczęściej używane angielskie kleszcze położnicze Simpson w modyfikacji położnika Phenomenov, o tej samej nazwie Simpson-Phenomenov. Model ten składa się z dwóch części - prawej i lewej łyżki, które mają dwie krzywe (głowa i miednica), ruchomy zamek, żebrowany uchwyt z haczykami Busha do mocowania rąk. Waga kleszczyków wynosi 500 gramów, a długość około 35 cm. Zasady nakładania kleszczy położniczych zależą od charakterystyki instrumentu, w szczególności od tego, czy model wyjściowy czy wgłębienie.
Kleszcze Położnicze - dowody i konsekwencje
Główne wskazania do stosowania kleszczy to:
- choroby układu sercowo-naczyniowego, nerek, serce kobiety niezgodne z ciężarem porodu;
- słaba aktywność zawodowa;
- ostra niedotlenienie płodu ;
- wypadnięcie pętli pępowinowej;
- przedwczesne odłączenie łożyska i wiele innych, według uznania lekarza.
Również w przypadku procedury obowiązują następujące warunki:
- żywy płód;
- pełne ujawnienie;
- zgodność wymiarów głowy i miednicy;
- brak pęcherza płodowego.
Oprócz powyższych cech warto zauważyć, że procedura nakładania kleszczy położniczych jest dość złożona i nie wszyscy specjaliści mają te umiejętności w doskonałości. Ponadto możliwe są komplikacje zarówno ze strony matki, jak i dziecka. Mianowicie:
- uraz kanału rodnego, pęknięcie szyjki macicy , a czasami sama macica;
- uraz głowy i okolicy szyjnej płodu;
- niedowład nerwu twarzowego;
- krwiaki;
- krwotoki w mózgu i wiele innych.