Klasztor Maheras

• Adres: Nikosia, Cypr
• Telefon: +357 22 359 334
• Diecezja: Stauropegial klasztor Cypryjskiej Cerkwi Prawosławnej
• Wpisz: dla mężczyzn
• Data założenia: XII wiek

Klasztor Maheras na Cyprze jest jednym z najbardziej znanych; on, wraz z Kykkos i Stavrovouni , jest stauropegicznym klasztorem - oznacza to, że jest podporządkowany synodowi, a nawet bezpośrednio patriarsze, a nie lokalnej diecezji. Na zboczu góry Kioni znajduje się klasztor Maheras na wysokości 870 metrów, w pobliżu miejscowości Lazania, 43 km od Nikozji . Dotarcie do jednego z najlepszych klasztorów na Cyprze jest możliwe tylko z jednej strony, ze wszystkich innych jest chronione przez naturalne przeszkody. Łatwo to wyjaśnić: w średniowieczu on, podobnie jak inne klasztory, był twierdzą. Dzisiaj jest to klasztor robotniczy.

Kompleks klasztoru jest kwadratowym placem, na którym znajduje się główna świątynia i zakony klasztorne. Wyłożone kafelkami arkady zostały wzniesione w 1900 roku; ich wysokość wynosi 19 metrów! Komórki monastyczne znajdują się w grubości potężnych murów klasztornych.

Trójczłonowy kościół z gotyckimi oknami został wzniesiony w latach 1892-1900 zamiast starego, który całkowicie spłonął. Rzeźbiony ikonostas drewna został ukończony jeszcze później - dopiero w 1919 roku. Zawiera cenną relikwię - pergamin z zapisem XVIII-wiecznej muzyki kościelnej. Większość budynków klasztornych wykonana jest w stylu bizantyjskim.

Trochę historii

Ikona Matki Boskiej, napisana, według legendy, przez Ewangelistę Łukasza, została sprowadzona na Cypr w przybliżeniu w okresie między VII a IX wiekiem - w tamtym czasie ikonoklazm panował w Azji Mniejszej. Ikona została ukryta w jednej z jaskiń góry Kioni, aw XII wieku została odnaleziona przez mnichów Neofita i Ignacy (mniej więcej to wydarzenie miało miejsce w 1145 r.). To, czy nóż lub nóż został znaleziony razem z ikoną pomógł mnichom pozbyć się krzaków, które zamknęły wejście do jaskini, w której znaleziono ikonę - w taki czy inny sposób góra otrzymała drugie imię - "Maheras", które jest tłumaczone z greckiego jako "nóż". Niezwykłe znalezisko doprowadziło do budowy jaskini w pobliżu pustyni, która otrzymała tę samą nazwę. Ikona sama w sobie, przedstawiająca Dziewicę w nieco niecodziennej formie - nie trzyma dziecka w ramionach, ale wyciąga ręce, jakby się modliła (ten typ ikony nazywa się Agiosoritissa) - nazywano "Maheriotissa". Ikona nadal pozostaje w głównym kościele klasztornym - przetrwała w pożarze w 1530 r., Kiedy to klasztor spalił się na ziemi (z wyjątkiem ikony, tylko monastyczna zasada, napisana w 1201 r. Przez mnicha Nila) została zachowana.

Pierwszymi mieszkańcami pustyni byli Neophyte i Ignacy. Po śmierci Neofita Eldar Procopius zamieszkał z Ignacym. W 1172 r. Starsi odwiedzili Konstantynopol, gdzie zaapelowali do cesarza Manuela Komnena o pomoc finansową na budowę klasztoru. Po powrocie na pustynię dołączyły do ​​nich jeszcze dwaj mnisi; Wspólnie zbudowali kaplicę i cele. Stopniowo liczba mnichów wzrosła; zajmowali się rolnictwem, uprawiali winogrona, przetwarzali miedź. W klasztorze pracował zakład introligatorni. W czasach rozkwitu klasztor miał rozległy teren i miał wiele wasalnych wiosek.

W 1340 r. Żona króla Franco Hugo IV, Alicia, została uzdrowiona po tym, jak pozwolono jej pocałować jeden z klasztornych reliktów - krucyfiks. W 1530 roku, jak już wspomniano powyżej, klasztor spalił się na ziemi. Po pożarze nie został przywrócony na długi czas; "Odrodzenie" klasztoru przypada na lata 1720-1760. Ponieważ w tym czasie Cypr znajdował się pod panowaniem Turków, klasztor musiał znosić trudne czasy: Turcy okresowo włamywali się do klasztoru, zabierając przybory kościelne, a nawet egzekucję kapłanów. Większość majątku klasztoru została skonfiskowana. Niemniej jednak w tym czasie klasztor zostaje odbudowany, odbudowany, a liczba mnichów w nim wzrasta.

W XIX wieku, w 1892 roku, rozpoczął się kolejny pożar w klasztorze, który rozpoczął się w magazynie świecy. W restauracji klasztoru wzięli udział Rosjanie - na ich darowizny nie tylko przywrócono zabudowania klasztorne, ale także oddano dzwony; Ponadto skarbiec klasztorny zawiera wiele prezentów od rosyjskich pielgrzymów, w tym relikwie sakralne z cząstkami świętych relikwii.

Klasztor w Maheras słynie również z tego, że wielu ascetów, którzy później otrzymali kanonizację, rozpoczęło swoją podróż. Również od 17 wieku, praca została wykonana na korespondencji książek Ecclesiastes.

Klasztor zawsze wspierał ruch narodowowyzwoleńczy; nawet przez jakiś czas ukrywał przywódcę ruchu Grigorius Avksentiu, który został następnie upolowany przez Brytyjczyków i spalony żywcem dwa kilometry od klasztoru. Na dziedzińcu Maheras znajduje się pomnik Avksentiu.

Jak dostać się do klasztoru?

Mimo, że klasztor jest aktywny, jest otwarty dla turystów. "Samotni" podróżnicy mogą odwiedzić to miejsce w poniedziałki, wtorki i czwartki w godzinach od 8 do 30 do 17-30; możesz odwiedzić klasztor i dużą firmę - w te same dni, ale od 9:00 do 12:00; o takich wycieczkach lepiej wcześniej umówić się telefonicznie.

Fotografowanie i filmowanie na terenie klasztoru jest zabronione.

Aby dostać się do klasztoru najlepiej wynająć samochód ; jeśli przyjeżdżasz z Nikozji , musisz udać się do wioski Deftera, a następnie skręcić na drogę do wioski Licrodonata. Jeśli jedziesz szybką autostradą Limassol-Larnaca, musisz jechać wioskami: Germasogeia, Acrounta, Arakapas, Sikopetra, Aplika, następnie skręcić w Kalo Horio i Guri. Wtedy będziesz musiał przejść tylko przez wieś Kapedis - i znajdziesz się w pobliżu klasztoru.