Hipotiazyd jest lekiem należącym do grupy o średniej mocy tiazydowych leków moczopędnych . Lek podaje się w postaci tabletek. Ponadto zastanowimy się, od jakiego wniosku jest podawany lub proponowany Hypotiazyd w tabletkach, jakie są przeciwwskazania i jakie są zasady wydawania.
Skład i działanie farmakologiczne Hypotiazide
Głównym aktywnym składnikiem leku Hypotiazide jest hydrochlorotiazyd. Jako substancje pomocnicze w składzie tabletek wchodzą takie składniki:
- talk;
- żelatyna;
- stearynian magnezu;
- skrobia;
- laktoza jednowodna.
Hipotiazyd jest lekiem moczopędnym, który dodatkowo działa przeciwnadciśnieniowo przy wysokim ciśnieniu krwi. Zasada terapeutycznego działania tabletek jest związana z działaniem hamującym hydrochlorotiazydu na funkcjonowanie nabłonka kanalików nerkowych. Przejawia się to głównie w zmniejszaniu odwrotnej absorpcji sodu, chloru (a także małej ilości potasu i wodorowęglanów) i odpowiednich dawek wody. Występuje również zmniejszenie wydalania kwasu moczowego i jonów wapnia oraz zwiększenie wydalania jonów magnezu. Leki Hipotiazyd ma wpływ na różne nieprawidłowości w równowadze kwasowo-zasadowej organizmu - zarówno z zakwaszeniem (kwasicą), jak iz alkalizacją (zasadowica).
Poprzez zmniejszenie objętości płynu pozakomórkowego uzyskanego przez usunięcie jonów sodu, chloru i wody, jak również rozszerzenie małych tętnic, obserwuje się działanie obniżające ciśnienie. W tym przypadku lek nie ma wpływu na normalne ciśnienie krwi i nie wywołuje uzależniającego działania. Hipotiazyd zwiększa działanie hipotensyjne w przypadku stosowania diety bez soli. Ponadto lek pomaga zmniejszyć ciśnienie wewnątrzgałkowe.
Przy długotrwałym stosowaniu substancja czynna leku opóźnia wydalanie jonów wapnia przez nerki, co może mieć pozytywny wpływ na obecność kamieni nerkowych zawierających sole wapnia.
Wskazania i przeciwwskazania do stosowania Hypotiazydu
Tabletki nasenne często są przepisywane na obrzęk i wysokie ciśnienie krwi. Zgodnie z instrukcjami, pełna lista wskazań tego leku jest następująca:
1. Stopnie nadciśnienia tętniczego w stopniu I i II (w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi środkami przeciwnadciśnieniowymi).
2. Obrzęki różnego pochodzenia, związane z:
- zespół nerczycowy;
- przewlekła niewydolność serca lub nerek;
- zespół napięcia przedmiesiączkowego;
- marskość wątroby;
- ostre zapalenie kłębuszków nerkowych;
- odbiór środków hormonalnych itd.
3. Potrzeba zapobiegania zwiększonemu wydalaniu moczu (szczególnie w moczowódach nerkowych nerkowych).
4. Potrzeba zapobiegania tworzeniu się kamieni w drogach moczowych.
5. Jaskra (w złożonym leczeniu).
Przeciwwskazania do przyjmowania Hypotiazide:
- bezmocz;
- ciężka niewydolność nerek lub wątroby;
- cukrzyca w ciężkiej postaci;
- niewydolność kory nadnerczy;
- ciąża (I trymestr);
- oporna hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia;
- nadwrażliwość na składniki leku.
Dawkowanie hypotiazydu
Dawkowanie leku dobiera się w zależności od postaci choroby i charakteru jej przebiegu. Tabletki należy przyjmować po posiłkach.
W większości przypadków, przy zwiększonym ciśnieniu, lek przyjmuje się w dawce 25-50 mg na dzień. Dawka leku w przypadku zespołu obrzęku może wynosić 25-100 mg, a Hipotiazyd stosuje się raz na dobę lub co drugi dzień. W przypadku ciężkiego obrzęku początkową dawkę leku można zwiększyć do 200 mg na dobę. W zespole napięcia przedmiesiączkowego z reguły przyjmować tabletki 25 mg na dobę.