Etapy rozwoju człowieka

Ludzie rodzą się w tym świecie i umierają. W toku życia człowiek się zmienia, czyli rozwija się.

Rozważmy główne etapy indywidualnego rozwoju umysłowego człowieka.

Rozwój ludzkiego ciała rozpoczyna się od momentu zapłodnienia, kiedy łączą się komórki ojca i matki. W ramach rozwoju nowego ludzkiego ciała pojawia się w łonie matki, okresy prenatalne i postnatalne są wyróżnione.

W okresie wewnątrzmacicznym (prenatalnym) można zidentyfikować dwie fazy: zarodkową (do 3 miesięcy) i płodową (od 3 do 9 miesięcy). Oczywiście można argumentować, że rozwój umysłowy zachodzi w tym okresie. Zasadniczo zależy to od stylu życia, odżywiania, a także od stanu fizycznego i psychicznego matki, biorąc pod uwagę wszystkie czynniki wpływające na niego.

Etapy postnatalnego rozwoju ludzkiej psychiki

1. W pierwszych sekundach narodzin i pierwszym oddechu dziecka zaczyna się dla niego względnie niezależne życie. Istnieje przystosowanie ciała do środowiska. Wiedza dziecka na temat świata jest uwarunkowana genetycznie i realizowany program genetyczny, dzięki czemu zachodzą złożone przemiany w ciele i psychice. Psychologia (zarówno wiekowa, jak i ogólna) znana jest z wielu całkowicie racjonalnych podejść do usystematyzowania etapów i faz rozwoju człowieka do dorosłego okresu życia.
2. Do 20-25 roku życia rozwój umysłowy osobowości jest bezpośrednio związany ze wzrostem fizycznym. Dalszy rozwój nie kończy się, tylko fizyczne zmiany w ciele są wolniejsze i nie tak widoczne jak wcześniej.
3. Okres od 20-25 do 55-60 można uznać za dojrzały (z kolei etap ten można również podzielić na etapy).
4. Po 60 latach ludzkie ciało zaczyna się rozwijać mimowolnie (to znaczy stopniowo starzeje się). Takie zmiany biofizyczne są oczywiście decydujące dla zmian w psychice.

Wnioski

Ogólnie można zobaczyć następujące elementy. W procesie rozwoju człowieka zmienia się natura jego potrzeb, zarówno życiowych, jak i społeczno-kulturalnych. Niemowlę zdominowane jest przez proste potrzeby życiowe związane z podstawową biologią funkcje (odżywianie, oddychanie, sen itp.). Bardziej skomplikowane potrzeby fizjologiczne związane z asymilacją różnych składników odżywczych, wraz z ruchem w przestrzeni, wzrostem i rozwojem, a także arbitralne i niezależne wykonywanie regulowanych funkcji fizjologicznych są tworzone stopniowo. Już w pierwszym roku życia dziecko zaczyna kształtować potrzeby poznawcze i potrzebę komunikacji. Dalsze zmiany w rozwoju społecznym i komunikacyjnym rozciągają się na długi okres, w tym na dojrzałe życie jednostki.

Najwyższymi formami rozwoju osobistego są twórcze manifestacje i osiągnięcia, gromadzenie i rozumienie nowej wiedzy, tworzenie i rozumienie zaangażowania w wartości kulturowe, pogoń za pewnymi orientacjami duchowymi i moralnymi.