Każdy wiek przejściowy jest testem dla rodziców. Tam, gdzie jest to trudniejsze, jeśli ten okres się nie kończy, a dziecko nieustannie przedstawia niespodzianki w postaci niestandardowego zachowania. Trzeba stawić czoła ciągłym skargom na agresję z okruchów, podczas gdy inni doświadczają przeciwieństwa pozornego oderwania się i oddzielenia od zespołu. Co powinni wiedzieć rodzice i jak pomóc dziecku w przystosowaniu się do życia w społeczeństwie?
Od ekstremum do ekstremum
Z reguły cieszymy się, gdy dziecko jest zaprzyjaźnione z rówieśnikami i nie wyróżnia się. Z jednej strony upraszcza to proces wychowania i umożliwia łatwy wybór instytucji edukacyjnej. Niestety, dzisiaj jest coraz więcej sytuacji, w których dziecko zachowuje się inaczej niż rodzice i społeczeństwo chcą.
Jakie odchylenia mogą zobaczyć dorośli?
- Nadmierna nieśmiałość . Niemal wszystkie dzieci są początkowo towarzyskie i łatwo znajdują wspólny język z rówieśnikami. Problem nieśmiałości najczęściej nabywa się w procesie interwencji rodzicielskiej. Na przykład miękisz często choruje, a rodzice świadomie odmawiają przedszkola lub nie pozwalają mu chodzić po pomieszczeniach ogólnodostępnych w parkach. Zwróć uwagę: czasami mylić nieśmiałość z potrzebą prywatności. Jeśli Twoje dziecko może zwracać się do osoby dorosłej i prosić o coś, ale nie chce brać udziału w grach grupowych (zamiast tego losuje lub zbiera układanki), to nie ma powodu do niepokoju.
- Inną opcją jest ciągły konflikt. Na to, co dziecko niekoniecznie musi walczyć. Konflikt końcowy może mieć postać napadu złości lub sceny głośnej. W rezultacie dzieci łatwiej nie zauważają tego, niż ciągle znajdują się w nieprzyjemnej sytuacji. Tutaj korzenie problemu leżą w rodzinie. Takie dzieci są niechętne do dzielenia się i nieustannego organizowania histerii tylko dlatego, że są tak przyzwyczajeni do zachowania się w domu. Dorośli za bardzo troszczą się o dziecko lub stawiają wysokie wymagania. Okruszyna po prostu wyrzuca negatyw, który gromadzi się w domu.
- Agresja z jakiegokolwiek powodu . Młody wojownik przynosi nie mniej problemów niż zbyt zniewieściałe dziecko. Pierwszym źródłem tego zachowania jest sprawdzenie granic tego, co jest dozwolone. Na szczęście ta opcja jest najczęściej spotykana. Okruch po prostu próbuje zrozumieć w praktyce, co może zrobić, i za co zostanie ukarany. Drugi scenariusz to zemsta za zniewagę. Ktoś pchnął twoje dziecko nieumyślnie, a on wziął tak i uderzył z całej siły. Poszukaj, gdzie dziecko może zobaczyć taki wzór zachowania. Najsmutniejsze jest to, że agresja jest cechą charakteru i potrzebna jest pomoc specjalisty.
- Brak kontaktu . Istnieje kategoria dzieci, które naprawdę trudno nawiązać kontakt ze światem zewnętrznym. Rodzice od samego początku widzą niestandardowe zachowanie: w dzieciństwie takie dzieci nie machają piórami i nie uśmiechają się na widok swojej matki, w późniejszym wieku są obojętne wobec jasnych zabawek i wolą samotność i fantazję. Dzieci z autyzmem potrzebują specjalnego podejścia, ponieważ nie wpuszczają obcych w swój świat i często sprawiają wrażenie, że są zacofani. Ale dziecko z takim wewnętrznym światem jest czasem mądrzejsze, bardziej utalentowane niż normalne dziecko. Twoim zadaniem z pomocą psychologa jest znalezienie odpowiedniego podejścia
i zdobyć zaufanie okruchów, a następnie stopniowo możesz doprowadzić go do komunikowania się z rówieśnikami. - Geniusz rzadko przynosi radość swoim właścicielom. Dzieci, które wyraźnie różnią się od innych w wyższym intelekcie, również mają wiele problemów z komunikacją, ponieważ są po prostu znudzone swoimi rówieśnikami. Jeśli Twoje dziecko stale zadaje pytania z określonego obszaru i otrzymuje takie szkolenie, powinieneś od razu szukać kręgów na temat zainteresowań. Tam okruch może znaleźć krąg komunikacji, w którym poczuje się komfortowo.