Zespół Wolffa-Parkinsona-White'a nazywa się obecnością dodatkowej ścieżki impulsów w mięśniu sercowym. Przyjrzyjmy się bliżej, dlaczego występuje zespół i jakie metody diagnostyczne mogą determinować patologię.
Objawy zespołu Wolffa-Parkinsona-White'a
Atria i komory mięśnia przedsionka zapewniają prawidłowy przepływ krwi z powodu naprzemiennego skurczu. Skróty pojawiają się w wyniku impulsów pochodzących z węzła zatokowego.
Schemat serca jest prosty:
- węzeł zatokowy generuje puls;
- impulsu powoduje skurcz atrium;
- następnie impuls dociera do węzła przedsionkowo-komorowego i pozostaje w nim przez dosłownie sekundy;
- W tym czasie przedsionki popychają krew do komór;
- jak tylko to nastąpi, puls przemieszcza się wzdłuż nóg wiązki i powoduje skurcz komorowy.
W zespole impuls może poruszać się po obejściu, omijając węzeł przedsionkowo-komorowy. Dlatego dociera do komór szybciej niż jest to konieczne do normalnego krążenia.
Obraz kliniczny charakteryzuje się atakami napadowego częstoskurczu. W ten sposób pacjent może poczuć, jak tachykardia jest podawana w mózgu. Bez szybkiego leczenia postępująca postać zespołu Wolffa-Parkinsona-White prowadzi do niewydolności serca , której nie można wyleczyć metodami terapeutycznymi.
Rozpoznanie zespołu WPW
Jedyna metoda, która pozwala diagnozować zespół WPW, w przeciwnym razie zespół Wolffa-Parkinsona-White'a, elektrokardiogram. Podczas odczytywania wyników specjalista zauważy obecność obwodowej ścieżki impulsu.
Jednak dodatkowo, aby zestawić szczegółowy obraz kliniczny, wyznaczyć takie badania sprzętowe, jak USG i MRI.
Leczenie zespołu Wolffa-Parkinsona-White'a na podstawie EKG
Jeśli zespół nie daje pacjentowi odczuwalnego dyskomfortu, nie ma potrzeby leczenia. W przypadku zaostrzenia obrazu klinicznego należy przepisać następujące preparaty, które mogą zapobiec rozwojowi zawału serca:
- Adenozyna;
- Diltiazem;
- Novokainomid;
- Propranolol.
W przypadku migotania przedsionków z potwierdzeniem zespołu Wolffa-Parkinsona-White'a w EKG zalecana jest terapia elektroimpulsowa lub dożylna dawka novokainy. Interwencja chirurgiczna jest wskazana przy braku pozytywnego efektu terapii lekowej.