Niewydolność serca jest chorobą serca spowodowaną złym krążeniem. Serce nie jest w stanie skutecznie pompować krwi, pod tym względem dochodzi do naruszenia obiegu tlenu i składników odżywczych w całym organizmie, czego rezultatem jest stagnacja krwi. Ponadto niewydolność serca może wywołać chorobę wieńcową, choroby serca, choroby płuc, zapalenie mięśnia sercowego, reumatyzm i nadciśnienie tętnicze.
Zapobieganie niewydolności serca
Główne działania zapobiegawcze to:
- Ćwiczenie układu sercowo-naczyniowego.
- Redukcja nadwagi .
Niewydolność serca może powodować zwiększony stres, dlatego konieczne jest szkolenie układu sercowo-naczyniowego. Ważne jest, aby ćwiczenia były dawkowane i indywidualnie dobierane.
W stanie stabilnym lekarze zalecają chodzenie na 20-30 minut 3-5 razy w tygodniu. Alternatywą jest jazda na rowerze przez 20 minut pięć razy w tygodniu. Jednak czas trwania obciążeń może być określony przez samą osobę, a jedynym warunkiem jest, aby stan zdrowia się nie pogorszył. Pierwszym sygnałem, że zawód powinien się zatrzymać, jest pojawienie się lekkiego pociągnięcia nosem.
Klasyfikacja niewydolności serca
W medycynie istnieje kilka klasyfikacji niewydolności serca. Ostatnio najbardziej rozpowszechnionym jest ten, który zaproponował New York Heart Association.
Na podstawie wskaźników subiektywnych rozróżnia się cztery klasy funkcjonalne:
I klasa funkcjonalna - nie ma ograniczeń w aktywności fizycznej. Nawykowa aktywność fizyczna nie powoduje zmęczenia, osłabienia, zadyszki i kołatania serca.
II klasa funkcjonalna - ograniczone ograniczenie aktywności fizycznej. Pacjenci, którzy są w spoczynku, nie wykazują żadnych objawów patologicznych.
III klasa funkcjonalna jest wyraźnym ograniczeniem aktywności fizycznej. Małe obciążenie fizyczne powoduje, że pacjenci wykazują objawy kliniczne.
IV klasa funkcjonalna - najmniejsza aktywność fizyczna powoduje dyskomfort w klatce piersiowej. Objawy manifestują się nawet w spokojnym stanie, a mały wysiłek fizyczny może zaostrzyć objawy.
Przyczyny niewydolności serca
Główną przyczyną niewydolności serca jest jakakolwiek choroba w stanie patologicznym, która zaburza pracę serca. W większości przypadków niewydolność serca jest naturalnym wynikiem choroby serca i naczyń. Czasami choroba może służyć jako pierwszy sygnał poważnej choroby serca.
Po wystąpieniu nadciśnienia tętniczego może upłynąć dużo czasu zanim pojawią się pierwsze objawy niewydolności serca. Choroba może rozwijać się wystarczająco szybko, często nawet nie o dniach i godzinach, ale o minutach. W takich przypadkach można mówić o ostrej niewydolności. Pozostałe przypadki są klasyfikowane jako przewlekła niewydolność serca.
Główne kierunki leczenia niewydolności serca to:
- Leczenie objawowe polega na eliminacji objawów.
- Ochrona narządów, które są najbardziej dotknięte złym funkcjonowaniem serca. Najczęściej jest to mózg, nerki i naczynia krwionośne.
- Przedłużenie życia pacjenta i poprawa jego jakości.
Objawy przewlekłej niewydolności serca
U dzieci przewlekła niewydolność objawia się zacofaniem rozwoju fizycznego, niedokrwistością i brakiem masy ciała. Ponadto dziecko może być zaburzone oddychaniem, centralnym i obwodowym krążeniem krwi.
U osób dorosłych przewlekłej niewydolności serca towarzyszą czerwienica i akryjanoza. Dla pacjentów w każdym wieku, powszechnym objawem jest bladość skóry.
We wczesnym stadium przewlekłej niewydolności choroba objawia się jedynie pod wpływem stresu fizycznego. W późnych stadiach objawy są stabilne i można je wyrazić nawet wtedy, gdy pacjent zajmuje pozycję poziomą, co powoduje duszność.
Pierwsza pomoc w przypadku niewydolności serca
Pierwsza pomoc w przypadku niewydolności serca powinna mieć na celu poprawę kurczliwości serca. Jeśli niewydolność serca jest związana z dusznicą bolesną, wówczas pod językiem pacjenta należy umieścić jedną tabletkę nitrogliceryny. Lekarz, udzielający pierwszej pomocy, powinien stosować strophanitis, korglikon i digoksyny.
Aby zmniejszyć stagnację krwi w naczyniach płucnych, euphyllina jest skuteczna. Lek można podawać dożylnie w postaci 2,4% roztworu i domięśniowo w postaci 24% roztworu. Aby zwiększyć ilość tlenu, pacjent może oddychać zwilżonym tlenem. Wprowadza się także furosemid lub novorite.
Jak leczyć niewydolność serca?
Najważniejszą rzeczą w leczeniu przewlekłej niewydolności serca jest złagodzenie objawów pacjenta. Zastosowane leczenie musi w pełni odpowiadać subiektywnym wymaganiom pacjenta.
Podczas leczenia tej choroby stosuje się następujące metody:
- dieta;
- indywidualny tryb aktywności fizycznej;
- kontrola medyczna;
- rehabilitacja psychologiczna;
- terapia lekowa;
- leczenie chirurgiczne, mechaniczne i elektrofizjologiczne.
Należy pamiętać, że leczenie ostrej niewydolności serca jest trudnym procesem, ponieważ często wiąże się z leczeniem chorób towarzyszących.
Leczenie niewydolności serca środki folk
Od końca XVIII wieku najskuteczniejszym lekarstwem ludowym w leczeniu niewydolności serca jest naparstnica, nazywana również zapaleniem cyfrowym. Specyfika naparstnicy polega na tym, że dotyka tylko chorego serca i nie ma żadnego wpływu na zdrowe. Leki naparstnicy zwiększają funkcję kurczliwości mięśnia sercowego, czego efektem jest zwiększona ilość wyrzucanej krwi.