Szkocki Setter-Gordon to silny, wytrzymały, silny pies, charakteryzujący się zrównoważonym temperamentem, wyjątkowym talentem, łatwością treningu i doskonałym stylem pracy. Przez ponad 150 lat istnienia rasa setera szkockiego przeszła zarówno popularność, jak i zapomnienie. Liczba seterów nigdy nie mogła być nazwana znaczącą, jednak podczas okresów kompetentnej hodowli tej rasy, cechy robocze psów były doskonałe i zaspokajały potrzeby myśliwych.
Opis rasy
W ostatnich latach opis rasy rasy seterów szkockich został znacznie zniekształcony. Kluby są przepełnione zwierzętami, które nie spełniają wymagań normy. Dla rasowych szkockich Gordonów wytwarzają osobniki bez opalenizny, z czerwonawym lub żółtobrązowym kolorem. Ten kolor setera szkockiego jest funkcją dyskwalifikującą. W rzeczywistości, rasa rasy seterów szkockich jest dużym, aktywnym, eleganckim psem w kolorze czarnym podpalanym. Dozwolone jest posiadanie czarnych pasków na łapach. Seter na klatce piersiowej może mieć biały punkt, ale im mniejszy, tym lepiej. Mają silne mięśnie, mocne kości. Setery mogą pracować od rana do wieczora na polach. Mają mocne i krótkie plecy, krótki ogon, wybrzuszone żebra. Głowa jest duża, oczy owalne, ciemnobrązowe, warstwa lekko falująca, gruba. Dla Gordonów luźny, gładki galop jest typowy dla podniesionej głowy. Wysokość w kłębie sięga 68,5 centymetra, a waga - do 36 kilogramów. Ze wszystkich rodzajów seterów, gargulce są największe.
Postać
Charakterystyczną cechą charakteru szkockiego setera jest wigor, witalność. Te psy są zabawne i absolutnie nie agresywne. Przywiązanie setera do mistrza nie ma granic, podobnie jak jego miłość. Ale pies zwróci wystarczającą uwagę innym członkom rodziny. Settery działają bardzo dobrze z małymi dziećmi. Nigdy nie zobaczysz gordona ciągnącego za smycz dziecka, które je chodzi. Te psy są nieustraszone, zawsze gotowe do użycia, rozumieją wszystko na pierwszy rzut oka. Setery szkockie mają nierówny system, który jest wystarczająco silny, więc doskonale tolerują cały ciężar treningu. Inteligencja, której poziom jest powyżej średniej, pozwala na przyswojenie każdej drużyny w zaledwie 15-25 powtórzeń. Ponad 70% zespołów Gordonów wykonuje po raz pierwszy. Aby pies był dobrze wychowany i posłuszny, szczenięta szkockiego setera muszą uczyć się od szóstego miesiąca życia.
Konserwacja i pielęgnacja
Codzienna opieka nad Seterem Szkockim zajmuje dużo czasu. Luksusowa i gruba wełna wymaga codziennego czesania za pomocą stalowego grzebienia. Lepiej, jeśli procedura jest przeprowadzana dwa razy dziennie. Okresowo setery szkockie wymagają przycinania.
Setery, podobnie jak wszystkie psy ras myśliwskich, wymagają regularnej aktywności fizycznej i ćwiczeń fizycznych. Pozwala to utrzymać zwierzę w doskonałej formie i ma korzystny wpływ na normalny rozwój. Aktywne gry, długie spacery, trening na świeżym powietrzu są niezbędnymi elementami codziennej pielęgnacji setera.
Do życia w zwykłym mieszkaniu ta rasa nie jest dobrze przystosowana. Świetnie, jeśli mieszkasz w prywatnym domu z dość dużym podwórkiem. Nie związuj settera mieszkającego w kabinie. Pies powinien biegać swobodnie i igraszki. Jeśli masz mieszkanie, przygotuj się na spędzenie większości dnia z psem na ulicy.