Sviyazhsk, wyspa-grad, położony w Tatarstanie, znany jest od prawie pięciuset lat. Swijażsk zaczął jako forteca. Z historii wiemy, że trzy kampanie moskiewskich książąt do Kazania zakończyły się niepowodzeniem. Dla pomyślnego naporu na Kazań armia rosyjska potrzebowała bazy wojskowej. W 1551 roku, w niecały miesiąc, na tyłach wroga zbudowano fortecę, dzięki której spadła stolica chanatu kazańskiego. Od drewnianej fortecy z tamtych czasów do czasów dzisiejszych zachowała się tylko Katedra Trójcy Świętej, w której przed pojmaniem Kazań moleben służył w obecności Iwana Groźnego.
Obecnie Swijażsk jest popularnym kompleksem turystycznym w Tatarstanie. Turyści planujący wycieczkę do tego starożytnego miasta będą chcieli wiedzieć, co można zobaczyć w Swijażsku.
Głównymi zabytkami Swijażska są starożytne budowle sakralne. Historia wyspy-miasta Swijażsk znała wiele wzlotów i upadków. Jedna z jego ważnych misji na planie Iwana Groźnego była związana z nawróceniem wiernych na chrześcijaństwo. Ale jeśli początkowo przyjęcie wiary chrześcijańskiej było dobrowolne, to pod Piotrem I zostali oni ochrzczeni siłą. Z rozkazu Katarzyny II gwałtowny chrzest został odwołany, a świątynie i klasztory w Swijażsku zaczęły spadać.
W XX wieku Rewolucja i wojna domowa były godne ubolewania w losach miasta. Klasztory stały się magazynami gospodarczymi, a klasztor Uspienski Bogoroditsky przekształcono w kolonię pracy poprawczej. Od 1935 do 1953 r. Mieściło się tu więzienie NKWD Swijażska.
W 1957 r., W związku z budową Zhigulevskaya HPP, zbiornik Kujbyszewa zalał ogromny obszar. Tylko dzięki Iwanowi Groźnemu, który kazał raz zbudować fortecę na Górze Krugloy (była to strategia wojskowa), Swijażsk pozostał bez ochrony, ale zamienił się w wyspę. W osobnym historycznym mieście w chwili obecnej można dostać się na asfaltową drogę biegnącą wzdłuż tamy, a latem z Kazania można jeszcze pływać na łodzi.
W 1997 r. Sviyazhsk znalazł się na liście Fundacji Renesansowej, a w tym samym roku Wniebowzięcie Bogoroditsky został przeniesiony do Kazańskiej Prawosławnej Diecezji. Katedra Wniebowzięcia w Swijażsku jest szczególną świątynią w stylu Pskov-Novgorod. Jego freski, wykonane w odległym 1561 roku, są wyjątkowe. Tak więc fresk przedstawiający św. Krzysztofa jest uważany za jedyny na świecie, gdzie święty święty jest przedstawiony w przeciwieństwie do kanonów z głową konia.
| | |
Obecnie w Swijażsku działa ponad 10 aktywnych kościołów. Katedra Matki Boskiej, zbudowana na wzór Kronsztadzkiej Katedry Marynarki Wojennej, wyróżnia się wspaniałym artykułem. Ikonostas, stworzony w XVI wieku, zachował się w Kościele Trójcy Świętej. W klasztorze Ioanno-Predtechensky znajdują się kapliczki - ikony Matki Bożej "Niewyczerpany kielich" i "Tichwinskaja", obraz Jana Chrzciciela i część relikwii Hermana z Kazania.
| | |
Swijażsk zawsze słynął z rzemieślników. Teraz wyspa odradza i rozwija starożytne rzemiosło: ceramikę i sztukę Kuźniecka. Po przywróceniu został otwarty kompleks etnograficzny Sąd Konny Swijażsk. Zbudowany w drugiej połowie XVI wieku z drewna, w XVIII wieku dziedzińcu przebudowano z kamienia. Obecnie kompleks muzealny obejmuje warsztaty rzemieślnicze, sklep z pamiątkami, funkcjonujące stajnie, restaurację i pensjonat.
| | |
Jak każde starożytne miasto, Swijażsk ma swoje własne legendy. Jednym z nich jest fakt wzniesienia w Swijażsku pomnika Judasza Iskarioty, który sprzedał Chrystusa. Pisały o tym białe emigracyjne gazety, a wspomnienia duńskiego dyplomaty Henninga Koehlera i pisarza A. Varaksina świadczyły o jego instalacji. Pozornie przy otwarciu pomnika wziął udział Leon Trocki. Jednak większość krytyków i historyków uważa wszystkie te publikacje za niewiarygodne.
Symbolem Swijażska jest armata "Głowa Devkiny", odtworzona według starożytnych manuskryptów, zwieńczona kobiecą twarzą o straszliwym grymasie przypominającym mitologiczną Gorgon Meduzy.
Perspektywy rozwoju Swijażska związane są z utworzeniem muzeum federalnego na terenie miasta. Od 1998 roku Swijażsk jest kandydatem do wpisania na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.