Przebicie jamy opłucnej (thoracocentesis) - przebicie ściany klatki piersiowej - wykonuje się w celach terapeutycznych i diagnostycznych. Po zdiagnozowaniu określa się:
- Czy płyn w jamie opłucnej jest przesiąknięty (gromadzenie się płynu obrzękowego w jamach ciała) lub wysięk (wydzielanie z małych naczyń krwionośnych gromadzących się w przestrzeni pozanaczyniowej).
- Czy płyn zawiera limfę, ropę lub krew?
- Skład chemiczny, bakteriologiczny i cytologiczny płynu opłucnowego.
Kiedy przepisywane jest nakłucie jamy opłucnowej?
Wskazaniami do przebicia terapeutycznego jamy opłucnej są:
- usunięcie powietrza z ciasną lub zamkniętą odmą opłucnową;
- wypompowanie płynu z opłucnej;
- wprowadzenie leków.
Procedura torakocentezy
Przygotowując się do przebicia jamy opłucnej koniecznie należy wykonać radiografię klatki piersiowej. Zabieg torakocentezy odbywa się w znieczuleniu miejscowym , w którym stosuje się roztwór Novocaine. Znieczulono tkankami miękkimi i mięśniami międzyżebrowymi. Thoracocentesis wykonuje się w następujący sposób:
- Pacjent siada, by odpocząć, lub leży po zdrowej stronie. Ręka z boku, w którym zostanie nakłuta, jest umieszczona na przeciwległym ramieniu lub na głowie.
- Przebicie jamy opłucnej z hemothorax w celu usunięcia krwi lub płynu w płynie do pompy odbywa się w 7-8 przestrzeni międzyżebrowej wzdłuż szkaplerza lub tylnej linii pachowej.
- Igła nie może wejść do jamy opłucnowej, a jeśli oprze się o żebro, jest uniesiona razem ze skórą. Uczucie awarii igły świadczy o tym, że igła znajduje się w miejscu w jamie.
- Na igłę założyć przejściową gumową rurkę.
- W przypadku hemothorax i hydrothorax wykonuje się aspirację treści opłucnowej. Po napełnieniu probówki zostaje ona zaciśnięta, opróżniona i wstrzyknięta ponownie, aż do usunięcia całej zawartości jamy opłucnowej. Jeśli ciecz jest trudna do usunięcia, spróbuj osiągnąć wzrost szybkości wypływu. W tym celu zaleca się zmianę pozycji ciała pacjenta lub podłączenie ssania niskociśnieniowego do cewnika.
- Pod koniec zabiegu wstrzyknięto antybiotyk.
- Ostry ruch igły został usunięty.
- Miejsce nakłucia traktuje się roztworem dezynfekującym, przykrytym sterylną gazą.
Pod koniec procedury wykonuje się prześwietlenie klatki piersiowej, aby ustalić, czy jama opłucnowa jest lepsza i czy nie wystąpiły żadne komplikacje.
W przypadku odmy opłucnowej nakłucie jamy opłucnej w celu usunięcia powietrza wykonuje się w podobny sposób, ale istnieją pewne cechy szczególne w technice zabiegu:
- W odmy opłucnowej nakłucie wykonuje się w 2 - 3 przestrzeni międzyżebrowej wzdłuż górnej krawędzi żebra za pomocą linii środkowego nacięcia.
- Po wejściu trokaru (igła o dużym prześwicie) do jamy opłucnowej, usuwa się mandrynkę i zamykając w niej otwór, wprowadza się rurkę drenującą zaciśniętą przez zacisk, na 5-6 cm do wnętrza.
- Rura drenażowa jest przymocowana za pomocą gipsu lub szwów, wokół niej nakłada się sterylny bandaż.
- Drenaż umieszcza się na czubku palca z wycięciem, tak aby powietrze przechodziło w jednym kierunku - z jamy opłucnej.
Ci pacjenci, którzy są zalecani do celów diagnostycznych lub terapeutycznych w celu przebicia jamy opłucnej, obawiają się: ile to boli?
W rzeczywistości procedura jest raczej bolesna. Badanie przeprowadzone w jednym z wyspecjalizowanych działów wykazało, że średnio pacjenci oceniają ból w procedurze 8-6 punktów w dziesięciostopniowej skali, w zależności od progu bólu . Dlatego ważne jest, aby przebicie zostało wykonane przez doświadczonego lekarza. Również wiadomo, że im mniejszy obszar tłoka strzykawki, tym mniej bolesna procedura.