Pegfigoidowe piococcus jest właśnie takim terminem w medycynie, zwanym epidemicznym pęcherzycą noworodków. Choroba ta jest bardzo ostra, szybko się rozwija i odnosi się do typu powierzchownej stafilodermy o wysokim stopniu zarażenia. U noworodków pęcherzyca rozwija się trzeciego lub piątego dnia życia. Rana pępowinowa zwykle służy jako brama do penetracji bakterii gronkowca złocistego. Pojawia się zapalenie ogłuszacza , a następnie uogólniona infekcja rozwija się szybko.
Przyczyny rozwoju pęcherzyca
Przyczyną pemphigus noworodków jest Staphylococcus aureus , ale Streptococcus i wirus filtrujący mogą działać jako czynniki sprawcze. Zarówno pemphigus epidemiczny, jak i wirusowy u dzieci wymagają natychmiastowego leczenia i izolacji chorego dziecka.
Do grupy ryzyka należą noworodki z niezwykłą reaktywnością skórną. Ta sytuacja ma miejsce w przypadku urazu porodowego, wcześniactwa, zatrucia w czasie ciąży. Bakterie łatwo pokonują barierę skóry, a skóra reaguje na infekcję przez tworzenie typowych pęcherzy.
Jeśli chodzi o źródła infekcji, najczęściej są one kierowane do personelu medycznego w szpitalach położniczych oraz matek cierpiących na piodermę. Leczenie epidemii pęcherzycy noworodków powinno rozpocząć się bez opóźnień, ponieważ wysoka zaradność może wywołać epidemię w domu macierzyńskim. A jeśli już to się stało, instytucja medyczna z pewnością będzie zamknięta na dezynfekcję.
Objawy pęcherzycy
Choroba ta charakteryzuje się pojawieniem się na skórze niemowląt pęcherzyków o różnych kształtach i rozmiarach. W większości przypadków są one zaokrąglone, a średnica waha się od 0,5 do 1,5 centymetra. Bąbelki mają cienką, cienką oponę, a korona ma przekrwienie na obwodzie. U dzieci objawy pęcherzycy wykazują ogólne zatrucie: temperatura wzrasta do 38 stopni, skóra staje się blada. Ponadto, dzieci stają się jęczliwe, podrażnione, porzucają swoje piersi, wyrzuty, łzy. Bąbelki pojawiają się głównie w fałdach skóry, na skórze głowy, ale na stopach i dłoniach powinny być nieobecne. Jeśli pęcherze pojawiły się w tych miejscach, istnieje podejrzenie, że noworodki mają pęcherzycę kiły, która wymaga zupełnie innego leczenia.
Jeśli pęcherzyca jest łagodna, leczenie potrwa od dwóch do czterech tygodni. W przypadku powikłań w postaci zapalenia płuc, zapalenia ucha środkowego, warunków septycznych, okres rekonwalescencji jest znacznie zwiększony.
Leczenie choroby
Najważniejszą rzeczą, którą należy zrobić, gdy dziecko ma pryszcze, jest izolacja. Leczenie tej zakaźnej choroby bez użycia antybiotyków o szerokim spektrum działania jest niemożliwe. Penicylina nie nadaje się do tego celu, ponieważ szpitalny gronkowiec jest na to oporny. W większości przypadków należy wyznaczyć cefazolinę, łańcuchinę, kefzol, ceftriakson. Dzieci też
W celu zapobiegania wszystkim kobietom w ciąży i personelowi medycznemu szpitali położniczych, sprawdza się obecność piodermii, badając materiały z nosa i gardła. Regularne czyszczenie, kwarc i częste zmiany bielizny są przeprowadzane w instytucjach.