U osób w podeszłym wieku praca układu sercowo-naczyniowego organizmu, zwłaszcza u kobiet, jest często zakłócana. Jedną z najczęstszych chorób takiego planu jest czasowe gigantyczne zapalenie tętnic (GTA). Charakteryzuje się stanem zapalnym ścian tętnicy szyjnej i skroniowej, co jest ważne, aby natychmiast się zatrzymać, ponieważ patologia szybko postępuje i może powodować ciężkie powikłania, w tym nagłą ślepotę.
Oznaki czasowego zapalenia tętnic olbrzymiokomórkowych
Inną nazwą opisywanej dolegliwości jest choroba Hortona. Jego objawy są klasyfikowane przez specjalistów w trzech grupach:
1. Ogólne:
- gorączka i gorączka;
- intensywne bóle głowy;
- utrata masy ciała;
- brak apetytu na anoreksję;
- zaburzenia snu;
- silne zmęczenie;
- bóle mięśni i stawów ;
- ból podczas żucia;
- drętwienie niektórych części twarzy;
- bolesność przy dotykaniu skóry głowy;
- reumatyczne polimialgia.
2. Naczyniowe:
- zagęszczanie tętnic skroniowych i ściennych;
- zaczerwienienie i obrzęk skóry na skroniach;
- guzki w skórze głowy;
- bolesność w palpacji tętnic, brak pulsacji;
- czasami - przejściowe ataki niedokrwienne, udary.
3. Plamienie:
- pogorszenie ostrości wzroku;
- ból w gałce ocznej;
- nagła ślepota.
Terapia olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic z reumatyczną polimialgią
Rozważanej postaci choroby Hortona towarzyszy ostry ból w mięśniach obręczy barkowej i miednicy. Jej leczenie nie różni się od zintegrowanego podejścia do innych rodzajów GTA.
Według opublikowanych badań medycznych, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic podlega terapii hormonalnej. Wstęp Prednizolon w dawce początkowej wynoszącej 40 mg na dobę pozwala na 24-48 godzin na znaczną poprawę stanu pacjenta i zatrzymanie stanu zapalnego w ścianach tętnic. W ciężkich przypadkach, dodatkowo przepisywany Methylprednisolone.
Gdy nasilenie objawów choroby Hortona zostaje znacząco zmniejszone, dawka hormonów kortykosteroidowych spada do 10 mg na dobę. Leczenie wspomagające trwa co najmniej sześć miesięcy, aż wszystkie objawy olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic całkowicie znikną. Ciężkie postacie tej choroby sugerują dłuższy cykl leczenia, około 2 lat.
Nawet po potwierdzeniu wyzdrowienia konieczne jest dalsze monitorowanie u specjalisty, regularne wizyty w planowanych badaniach, ponieważ choroba może się powtórzyć.