Kompleksowa, głęboka, wieloaspektowa wiedza o świecie jest niemożliwa bez wyższego procesu poznawczego - myślenia. W psychologii istnieje kilka rodzajów myślenia, różniących się, przede wszystkim, treścią: abstrakcyjnym, wizualno-efektywnym i wizualno-figuratywnym. Ponadto istnieją również takie, których główną cechą jest charakter zadań: teoretyczny i praktyczny, a co obejmuje pewien rodzaj oryginalności myślenia dzieli się na: twórcze i reprodukcyjne.
Tworzenie wizualno-graficznego myślenia
Istota myślenia graficzno-graficznego polega na rozwiązywaniu zadań stawianych za pomocą reprezentacji, obrazów (te ostatnie są przechowywane w pamięci operacyjnej i krótkoterminowej). W najprostszej postaci przejawia się w dziecku w wieku przedszkolnym i gimnazjum (4-7 lat). W tym okresie następuje przejście od efektywności wizualnej do myślenia, które rozważamy. Dziecko nie jest już wymagane, tak jak poprzednio, aby dotknąć nowego przedmiotu, aby go dotknąć dłońmi. Najważniejszą rzeczą jest umiejętność wyraźnego postrzegania go, reprezentowania go.
Ważne jest, aby pamiętać, że ten rodzaj myślenia jest obecny wśród architektów, projektantów mody, poetów, perfumiarzy, artystów. Jego główną cechą jest to, że człowiek postrzega obiekt w kategoriach jego wszechstronności, umiejętnie łączy niezwykłe właściwości obiektu.
Studium wizualno-graficznego myślenia
Szwajcarski psycholog Piaget przeprowadził eksperymenty, dzięki którym można było wywnioskować, że dzieci myślą obrazami wizualnymi, a nie kierują się pojęciami. Tak więc grupa dzieci w wieku 7 lat pokazała dwie kule, które zostały zrobione z ciasta i miały taką samą objętość. Dzieciak, po szczegółowym zbadaniu obiektów, twierdził, że są one takie same. Następnie naukowiec przed całą publicznością zamienił jedną z kul w płaski placek. Dzieci z kolei zauważyły, że piłka po prostu zmieniła swój kształt, nie dodano do niej ani jednego kawałka, ale mimo to byli zdania, że eksperymentator zwiększył ilość testu w płaskiej kuli.
Psychologowie tłumaczą to faktem, że dzieci w tym wieku nie są przyzwyczajone do używania pewnych pojęć, aby wyjaśnić, co się stało. W większości przypadków ich myślenie zależy od ich postrzegania . Tak więc, kiedy dzieci patrzą na piłkę, zmieniają kształt i zajmują więcej miejsca na powierzchni stołu, myślą, że dodały ciasto do tego ciasta. Wynika to z ich myślenia w postaci obrazów wizualnych.
Jak rozwijać myślenie wizualno-figuratywne?
Nawet w pismach Arystotelesa zauważono znaczenie rozwoju tego rodzaju myślenia. Tworzenie obrazu mentalnego pomaga jednostce skupić się na wyniku, dążyć do osiągnięcia planowanego, pozwala być zorientowanym na własne działania. To pomaga aktywować potencjał twórczy, który tkwi w każdym z nas. Ci, którzy rozwinęli myślenie wyobrażeniowe, są w stanie myśleć szybciej niż ci, którzy są zdominowani przez abstrakcyjną pamięć (na przykład szybkość pierwszego rodzaju myślenia wynosi 60 bitów na sekundę, a abstrakcyjna - tylko 7 bitów na sekundę).
Rozwój myślenia wizualno-graficznego jest promowany przez:
- przejście labiryntów;
- rysunek;
- czytanie, dalsza analiza postaci głównych bohaterów;
- ćwiczenia, w wyniku których każdy obraz z przedstawioną na nim elementarną postacią powinien być wymyślony jak najwięcej asocjacji;
- użycie gier z przegrupowaniem patyków, dopasowań (na przykład konieczne jest zrobienie dwóch równoramiennych trójkątów z 5 meczów);
- pisanie opowiadań, w których brakuje głównej części;
- ćwiczenia do wyszukiwania analogów (konieczne jest znalezienie jak największej liczby identycznych właściwości w jednym wybranym obiekcie z dowolnymi innymi).