Wiek przedszkolny charakteryzuje się zwiększoną ciekawością w różnych sferach, ale dzieci wykazują szczególne zainteresowanie naturą. Dlatego edukacja ekologiczna w przedszkolu zajmuje ważne miejsce w rozwoju wiedzy o otaczającym świecie, rozwoju humanitarnego stosunku do wszystkich żywych istot i kształtowaniu świadomych zachowań w środowisku naturalnym.
Celem edukacji ekologicznej jest:
- kształtowanie wiedzy o przyrodzie, zjawiskach przyrodniczych, florze i faunie;
- rozwój uczuć estetycznych: miłość, szacunek, ostrożny stosunek do świata przyrody;
- motywacja dzieci do dbania o przyrodę i zwierzęta, do ochrony i zachowania zasobów naturalnych.
Potrzeba edukacji ekologicznej
Kształtowanie ludzkiego podejścia do przyrody jest głównym zadaniem edukacji ekologicznej, która realizowana jest poprzez rozwijanie w dzieciach współczucia, empatii i sympatii dla wszystkich istot żywych na planecie. Człowiek jest częścią natury, ale często to on ma szkodliwy wpływ na otaczający go świat. Kształtowanie aktywnej pozycji "obrońcy i przyjaciela" świata przyrody jest podstawą edukacji kultury ekologicznej dzieci w wieku przedszkolnym. Dzieci są szczególnie wrażliwe i reagują, dlatego są aktywnie zaangażowane we wszystkie działania, aby chronić tych, którzy ich potrzebują. Ważne jest, aby pokazać dzieciom, że ludzie mają silniejszą pozycję w stosunku do świata przyrody (na przykład, rośliny więdną bez podlewania, ptaki umrą od zimna w zimie bez karmienia). Dlatego powinniśmy dołożyć wszelkich starań, aby całe życie na ziemi rozwijało się i przynosiło radość (na przykład poranne śpiewanie ptaków pod oknem zadowoli tych, którzy je karmili zimą, a kwitnący kwiat na oknie zadowoli tych, którzy je podlewali).
Otrzymaną wiedzę o otaczającym nas świecie należy wspierać praktycznymi działaniami i ilustracyjnymi przykładami, aby dzieci mogły zobaczyć pozytywny rezultat swoich działań i pragną poprawić swoje osiągnięcia.
Formy i metody edukacji ekologicznej
Duże znaczenie w edukacji ekologicznej osoby zajmują wycieczki, dzięki którym dzieci poznają różnorodność świata przyrody i obserwują zjawiska przyrody. Wycieczki są również ważne dla gromadzenia wiedzy o naturze rodzimej ziemi i orientacji na terenie: umiejętność znajdowania związków w przyrodzie, obserwowania percepcji ludzi, przewidywania konsekwencji działalności człowieka, zarówno korzystnych, jak i negatywnych. Podczas wycieczki dzieci uczą się interakcji z otaczającym światem. W tym celu wychowawca zwraca szczególną uwagę na fakt, że człowiek jest tylko gościem w świecie przyrody, a zatem musi przestrzegać przykazań: obserwować ciszę, być cierpliwym i uważnym.
Rola bajek w wychowywaniu dzieci w wieku przedszkolnym nie może być przeceniona, a ekologiczne opowieści są interesujące przede wszystkim nowością fabuły i wprowadzeniem niezwykłych postaci. Dzięki opowieściom dla dzieci w przystępnej formie można opowiedzieć o złożonych zjawiskach w naturze, o związku między naturą i człowiekiem oraz o znaczeniu ludzkiej pracy. Szczególne miejsce zajmują bajki wymyślone przez same dzieci.
Jednym z głównych rodzajów edukacji przedszkolnej są gry dydaktyczne dotyczące edukacji ekologicznej.
Oczywiście ekologiczny rozwój dzieci w ogrodzie będzie szczególnie skuteczny, jeśli będzie powiązany z edukacją środowiskową w rodzinie. Dlatego nauczyciele powinni zachęcać rodziców do tworzenia sprzyjających warunków dla środowiska naturalnego w domu.