Dziecięce napady złości - zjawisko jest nieuniknione. Dzieci nie są jeszcze w stanie odpowiednio wyrazić swojej kondycji, więc wyrażają w ten sposób niezadowolenie, strach, złość i inne silne emocje. Z behawioralnego punktu widzenia zjawisko to jest mniej lub bardziej zrozumiałe, ale zdarza się, że do niego jest podłączony składnik somatyczny, a dziecko zwija się, a nawet robi się niebieskie, kiedy płacze, co jest niezwykle przerażające dla rodziców. Takie ataki w medycynie nazywa się paroksyzmami oddechowo-oddechowymi, polegają one na opóźnieniu w oddychaniu na wysokości wydechu i niemożności oddychania przez pewien czas.
Dlaczego dziecko toczy się z płaczem?
Toczenie to nic innego jak wczesne manifestacje histerycznych ataków i omdlenia. Występują u małych dzieci w pierwszym drugim roku życia i z reguły idą do ośmiu. Czasami rodzice postrzegają to jako swoistą scenę teatralną, którą dziecko gra w próbach manipulowania dorosłymi, jednak tak nie jest. Niemożliwe jest udawanie afektywnego ataku oddechowego, ma charakter odruchowy i z silnym płaczem dziecko naprawdę "kręci się", a czasami nawet traci przytomność. Zatrzymanie oddychania w tym samym czasie trwa nie dłużej niż 30-60 sekund, co wystarczy, aby zmienić kolor skóry.
Dziecko zwija się podczas płaczu - powody
Najbardziej podatne na paroksyzmy afektywno-oddechowe są dzieci drażliwe, nadpobudliwe, kapryśne i łatwo ulegające pobudliwości. Prowokacja może być silnym stresem, złością, a nawet dyskomfortem - głodem lub nadmiernym zmęczeniem. Czasami rodzice sami stymulują występowanie takich ataków - jeśli dziecko jest nieustannie chronione przed zaburzeniami, aby pozwolić mu na wszystko, wówczas najdrobniejsza odmowa może spowodować tak gwałtowne reakcje.
Jeśli częstotliwość i charakter reakcji niepokoi rodziców, to być może pytanie, dlaczego dziecko rzuca się podczas płaczu, neurolog może odpowiedzieć po serii badań. Nie opóźniaj wizyty u lekarza, ponieważ według niektórych źródeł
Co robić, gdy dziecko się przewraca?
Pierwszą rzeczą, którą rodzice powinni zrobić, gdy atak ma miejsce u dziecka, jest wzięcie pod rękę i uniknięcie paniki. Paroksyzm zostaje powstrzymany przez działania z zewnątrz, wystarczy, że poklepie dziecko po policzkach, posypie wodą lub dmuchnie nim w twarz - to przywróci odruch prawidłowego oddychania.
Ważne jest, aby nie opóźniać i nie przerwać ataku w początkowej fazie. Po wznowieniu normalnego oddychania dziecko powinno być rozproszone i uspokojone.