Dzieci zagrożone

Dzieci zagrożone to ogólny termin, który obejmuje kategorię osób w wieku poniżej 18 lat, które są bardziej narażone na negatywne czynniki, zarówno jawne, jak i potencjalne.

Czynniki ryzyka obejmują:

• medyczne i biologiczne - obejmują ciężkie choroby wrodzone i przewlekłe, patologie rozwoju fizycznego i psychicznego, poważne obrażenia, zaburzenia psychiczne, ważoną dziedziczność;
• społeczno-ekonomiczne - obejmują sieroty, rodziny samotnie wychowujące dzieci, rodziny antyspołeczne, a także te, które ze względu na okoliczności życiowe narażone są na negatywne wpływy społeczne - dzieci z rodzin alkoholików, narkomanów, elementy przestępcze;
• psychologiczne - nerwice, wyobcowanie, trudności w komunikowaniu się z rówieśnikami i dorosłymi;
• pedagogiczny - rozbieżność między instytucją edukacyjną a programem szkoleniowym w zakresie zainteresowań i cech dziecka, brak motywacji do nauczania, zaniedbania pedagogiczne .

Klasyfikacja dzieci zagrożonych

Wśród zagrożonych dzieci i młodzieży wyróżnia się następujące kategorie:

• dzieci z problemami rozwojowymi, które nie mają oczywistej patologii;
• dzieci, z różnych powodów, pozostawione bez rodziców;
• dzieci z rodzin aspołecznych, przestępczych i pokrzywdzonych;
• dzieci z rodzin potrzebujących wsparcia ekonomicznego i społecznego;
• dzieci z oznakami niedostosowania społecznego i psychicznego.

Praca socjalna z grupami wysokiego ryzyka

Praca z dziećmi zagrożonymi jest regulowana przez podstawowe normy i konwencje normatywne. Działalność pracownika socjalnego w tym przypadku ma wiele kierunków. Na przykład praca z zagrożonymi dziećmi w wieku przedszkolnym obejmuje pomoc w dostosowaniu się do przedszkola dziecka. Praca z dziećmi zagrożonymi w szkole obejmuje nie tylko czynniki adaptacji, ale i skupia się na uczeniu się sukcesów i osiągnięć. Ważnym elementem jest praca z rodziną lub środowiskiem, które ją zastępuje.

Głównym celem tej pracy jest pełnoprawna socjalizacja zagrożonych dzieci - to jest ich włączenie do społeczeństwa jako pełnoprawnych członków, respektowanie przyjętych w nim praw i norm oraz funkcjonowanie dla jego pomyślnego rozwoju. W tym celu należy w miarę możliwości wykluczyć czynniki ryzyka i pracować nad konsekwencjami ich wpływu - na prowadzenie pracy psychologicznej, rozpoznawanie zainteresowań i skłonności dzieci oraz włączanie ich w różnorodne działania uzupełniające.