Dysplazja jest chorobą wrodzoną charakteryzującą się niedorozwojem lub odchyleniem rozwoju stawów i tkanek łącznych.
Dysplazja tkanki łącznej
Dysplazja tkanki łącznej u dzieci jest powszechna i z reguły dziedziczona. Powodem jest pojawienie się mutacji w syntezie kolagenu, białka, które jest częścią tkanki łącznej. Główną cechą zewnętrzną jest nadmierna elastyczność stawów. Dysplazja tkanki łącznej może powodować poważne choroby różnych narządów, ale przede wszystkim cierpi na widzenie i kręgosłup. Wrodzona dysplazja u noworodków może nie pojawić się natychmiast, ale jeśli jedno z rodziców lub krewnych ma tę chorobę, dziecko powinno zostać zbadane. Diagnozę i leczenie dysplazji tkanki łącznej należy rozwiązywać za pomocą genetyki.
Dysplazja stawów biodrowych (TBS) u dzieci
Dysplazja stawów występuje u 20% dzieci. Dysplazja stawów biodrowych, ujawniona w pierwszych miesiącach życia, pozwala na szybkie leczenie, ale jeśli choroba nie zostanie wykryta w czasie, wpłynie negatywnie na wynik i czas trwania leczenia. Dysplazja TBS u dzieci może być spowodowana wieloma czynnikami. Predyspozycje genetyczne, wpływ czynników zewnętrznych, stosowanie szkodliwych substancji w czasie ciąży może powodować choroby. Ale najczęściej dysplazja stawu biodrowego występuje u noworodków urodzonych w odwrocie. Wynika to z upośledzonej mobilności na tym stanowisku, a w konsekwencji z naruszenia rozwoju połączenia. Aby wykryć nieprawidłowości w czasie i podjąć odpowiednie działania, zaleca się, aby po urodzeniu dziecka przeprowadzono kontrolę. Oznaką dysplazji stawu biodrowego u noworodków jest przede wszystkim naruszenie ruchomości stawów. Ponadto czasami obserwuje się asymetrię fałdów skórnych w obszarze uda. Jeśli jedna noga jest krótsza od drugiej, oznacza to poważne zakłócenie w rozwoju stawu. Takie zaburzenie może być zarówno wrodzone, jak i następstwem progresji lżejszych postaci dysplazji. Przy podejrzeniu dysplazji konieczne jest przeprowadzenie specjalnego badania. Niemowlętom do 6 miesięcy przypisuje się ultradźwięki stawów biodrowych, co pozwala zobaczyć obecność i zakres zaburzeń. Po 6 miesiącach może być wymagane badanie rentgenowskie w celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji.
Jak leczyć dysplazję u noworodków i starszych dzieci można jedynie określić specjalistę, na podstawie wyników ankiety. Pomimo ogólnych zasad naprawy stawów, w różnym wieku iz różnymi zaburzeniami, metody leczenia mogą się różnić. Dysplazja stawów biodrowych u noworodków jest leczona szybciej i wymaga innego podejścia do leczenia, ponieważ stawy jeszcze się nie utworzyły. W leczeniu dysplazji u starszych dzieci może wymagać bardziej złożonego leczenia oraz w złożonych formach i operacji. W leczeniu dysplazji stosuje się metodę funkcjonalną w celu przywrócenia stawów. Stosuje się specjalne opony, które mocują nogi dziecka w prawidłowej pozycji. Ponadto zalecane są różne zabiegi fizjoterapeutyczne i terapeutyczne. Ważną rolę w leczeniu dysplazji pełni gimnastyka, która sprzyja rozwojowi stawu i zachowaniu jego ruchliwości. W przypadku gdy dysplazja u niemowląt jest zalecana w szerokim pieluszce, w której nogi dziecka są w pozycji umiarkowanego rozcieńczenia,
Sukces leczenia zależy od wielu czynników. Rodzice powinni znaleźć dobrego specjalistę, który będzie w stanie dostarczyć prawidłową diagnozę i prawidłowo doradzić w zakresie leczenia. Ponadto rodzice powinni być w stanie odpowiednio zaopiekować się dzieckiem, wiedzieć, co jest dopuszczalne, a także w jakich sytuacjach należy zachować ostrożność. Dysplazja nie jest zdaniem, ale przy złych działaniach może znacznie pogorszyć jakość życia dziecka.