W historii myśli ludzkiej termin dualizm ma kilka znaczeń. Jest stosowany w różnych dziedzinach życia: psychologii, filozofii, religii itp. W sensie ogólnym jest to doktryna, która rozpoznaje dwa przeciwne, nieidentyczne początki, bieguny.
Czym jest dualizm?
W szerokim sensie dualizm jest współistnieniem dwóch różnych zasad, światopoglądów , aspiracji i innych dziedzin życia. Termin pochodzi od łacińskiego słowa dualis - "dual", po raz pierwszy został użyty w XVI wieku i związany z religijną opozycją dobra i zła. Szatan i Pan, z dualistycznymi poglądami na świat, zostali uznani za równych i wiecznych. Główna zasada dualizmu ma zastosowanie nie tylko do religii, polega na uznaniu istnienia dwóch podstawowych przeciwieństw. Mają następujące cechy:
- wypływ z jednego obszaru;
- przecinają się;
- wpływają na siebie nawzajem,
- Nie zmieniaj struktury.
Dualizm w filozofii
Dualizm w filozofii jest fundamentalnym zjawiskiem opartym na pojęciu dualności wszystkich elementów. W rozumieniu ludzi lub zgodnie z prawami fizycznymi wszystko na świecie ma coś przeciwnego. Filozofia była pierwszą nauką, która dostrzegła "dualność" na różnych polach. Przesłanki powstania tej teorii można uznać za definicję dwóch światów Platona - rzeczywistości i idei. Zwolennicy starożytnego myśliciela nazwali swoje "przeciwieństwa":
- R. Descartes był jednym z najbardziej znanych wyznawców dualistycznego stanowiska. Będąc podzielonym na myślenie i rozszerzoną materię.
- Niemiecki naukowiec H. Wolf opisał dualistów jako ludzi przyznających się do istnienia dwóch substancji: materialnej i duchowej.
- Jego zwolennik M. Mendelssohn nazwał istotę fizyczną i duchową.
Dualizm w religii
Religia jasno określa istnienie dwóch równych zasad, przenikających wszystko. Zły duch nieustannie konkuruje z Bogiem i ma równe prawa. Dualizm religijny można prześledzić zarówno w starożytnych religiach, jak iw tradycyjnych wierzeniach:
- Zoroastrianizm starożytnej Persji - religii wolnego wyboru moralnego;
- chińska doktryna Yin i Yang ;
- Chrześcijaństwo (konfrontacja Diabła i Pana);
- niektóre prądy heretyckie;
- Judaizm z wiarą w demoniczne byty;
- Islamski pogląd na świat jako "dom Boży" i "dom wojny" itp.
Dualizm - Psychologia
Od wieków nauka o psychologii rozważa interakcję psychiki człowieka i jego ciała. Spory nie kończą się dzisiaj. Dlatego dualizm w psychologii jest stały. Doktryna zbudowana jest na opozycji świadomości i mózgu, istniejącej niezależnie i przeciwstawionej monizmowi - idei jedności duszy i ciała. Teoretyczna teoria parcartesowska doprowadziła do powstania teorii paralelizmu psychofizycznego i rozwoju psychologii jako niezależnej nauki.
Dualizm - Socjonika
W XX wieku szwajcarski psychiatra Carl Jung wprowadził pojęcie "funkcji mentalnych" do psychologii. Są to cechy poszczególnych procesów, które w zależności od rodzaju osobowości dominują w człowieku. Dualizm Junga polega na tym, że każda indywidualność, szczególnie twórcza, jest dwoistością - syntezą paradoksalnych właściwości, ale następujące funkcje-funkcje przeważają w zależności od natury:
- myślenie;
- uczucie;
- sensacja;
- intuicja.
W naukach psychiatry zasady "dualizmu" są interpretowane w ciekawy sposób, a pojęcie typów osobowości wywodzących się z nich nazywane jest socjonemią. W nurcie naukowym rozważa się pojęcie "podwójnych relacji", w którym obaj partnerzy są nosicielami komplementarnych typów osobowości. Może to być małżeństwo, przyjaźnie i inne związki. Jeden dual jest psychologicznie zgodny z drugim, ich związek jest idealny.
Dualizm - "za" i "przeciw"
Jak każda nauka, dualizm ma swoich zwolenników i przeciwników, którzy nie akceptują i nie odrzucają tej teorii, szczególnie z punktu widzenia ludzkiej natury. W obronie pojawiają się idee dotyczące duszy, która po śmierci ciała doświadcza wszystkiego na świecie. Również argumenty na rzecz teorii mogą być nieredukowalnością pewnych elementów i zjawisk, które można wytłumaczyć jedynie nadprzyrodzonym charakterem ludzkiego umysłu. Krytyka dualizmu jest uzasadniona:
- Prostota postawionego pytania i osądy dotyczące ducha i ciała. Materialiści wierzą tylko w to, co widzą.
- Brak wyjaśnień i dowodów.
- Nerwowa zależność zdolności umysłowych od pracy mózgu.
Aby zrozumieć świat, normalne jest posiadanie kilku różnych pozycji, nawet diametralnie przeciwnych. Ale uznanie dualizmu pewnych rzeczy we wszechświecie jest rozsądne. Dwie połówki jednej natury - dobro i zło, mężczyzna i kobieta, umysł i materia, światło i ciemność - są częścią całości. Nie sprzeciwiają się, ale równoważą i uzupełniają się nawzajem.