Ojczyzna tych produktów z mąki i wody jest dla nikogo nieznana. Istnieje wersja, według której tajemnica robienia makaronu lub makaronu, a mianowicie pod tym imieniem znane są na całym świecie, została przywieziona do Włoch z Chin przez słynnego podróżnika Marco Polo. Jednak wiele dowodów archeologicznych wskazuje, że przepis na przygotowanie tego produktu był znany ludziom zamieszkującym półwysep Apenin na długo przed narodzinami wielkiego podróżnika. Tak więc pierwsza wzmianka o ciastach przypominających współczesny makaron znajduje się w jednej z najstarszych książek kulinarnych napisanych między 1 a 4 wiekiem AD, której autorstwo przypisuje się słynnemu rzymskiemu smakoszowi, Markowi Gabiu Apizia.
Cokolwiek to było, tytuł narodowego makaronu przyznano we Włoszech i, nawiasem mówiąc, rozpoczęła się produkcja przemysłowa tego produktu mącznego: w Genui w 1740 r. Otwarto pierwszą fabrykę makaronów.
W naszych czasach ten produkt z mąki i wody jest popularny na całym świecie, ponieważ makaron jest łatwy w przygotowaniu, jest smaczny i pożywny. Uważa się jednak, że gotowany makaron jest szkodliwy dla talii, ponieważ zawiera w sobie dużo kalorii. Sprawdźmy, czy to prawda, czy pasta i szczupła figura są niekompatybilne.
Ile kalorii zawiera gotowany makaron?
Kaloryczność gotowanych makaronów, a także ich zdolność do dodawania dodatkowych kilogramów zależy od wielu czynników.
- Odmiana pszenicy . Istnieją twarde i miękkie odmiany. Pierwsze zawierają więcej białka roślinnego, a mniej skrobi, niż tłuszcze. Makarony przygotowane z pszenicy durum uważane są za nie tylko najsmaczniejsze i użyteczne, ale także mniej kaloryczne w porównaniu do produktów wykonanych z miękkich odmian. Zatem zawartość kalorii w gotowanym makaronie z twardej pszenicy mieści się w przedziale 100-160 kcal, podczas gdy miękkie produkty będą ciągnięte przy 130-200 kcal.
- Czas gotowania . Wpływa nie tylko na kaloryczność potrawy, ale również na jej indeks glikemiczny - wskaźnik tego, jak szybko wzrasta poziom cukru we krwi po spożyciu określonego produktu. Im jest on niższy, tym wolniejszy będzie wzrost poziomu glukozy, co oznacza, że potrzeba mniej insuliny, aby ją zmniejszyć, a tłuszcz powinien zostać zdeponowany w procesie. Tak więc, w przypadku gotowanego makaronu jest 50, dla nieco niedogotowanych, lub "al dente", jak mówią we Włoszech, indeks glikemiczny spadnie do 40.
- Rodzaj produktu . Uważa się, że dla postaci jest najbardziej szkodliwa pajęczyna wermiszelowa i inne małe odmiany makaronu, a najbezpieczniejsza - spaghetti. Znowu sprawa jest bardziej prawdopodobna w indeksie glikemicznym (47 - w makaronach, 38 - w spaghetti), ponieważ kalorie w gotowanym makaronie spaghetti są nawet większe niż w makaronach - 130 za spaghetti, a około 100 za wermiszel, jednak pierwsze są trawione znacznie wolniej, i zapewniają dłuższe poczucie nasycenia.
- Obecność dodatkowych składników . Być może główny czynnik wpływający na kaloryczność gotowego produktu, ponieważ wszystko to
napisany powyżej, odnosi się do makaronu bez dodatków. Jednak bardzo często w tandemie z nimi tłuste mięso, sosy lub sery, które znacznie zwiększają wartość energetyczną przygotowanego dania. Nawet najwyklejsze gotowane makarony z masłem mają kaloryczną zawartość około 180 kcal, a jeśli zamiast masła lub razem z nim dodasz tłuste mięso i ser, dostaniesz już 400 kalorii na 100 g produktu. Aby tego uniknąć, dietetycy zalecają łączenie makaronu z warzywami, chude ryby, owoce morza. Te kombinacje pomogą wzbogacić gotowe danie witaminami, minerałami i błonnikiem i nie będzie w nich wystarczającej ilości kalorii, na przykład w zwykłym gotowanym makaronie z tłustym serem i masłem.