Grecka bogini miłości i piękna Afrodyta - jeden z najsłynniejszych przedstawicieli panteonu olimpijskiego, którego zainteresowanie od stuleci nie słabnie. A to jest całkiem zrozumiałe - miłość jest najsilniejszym bodźcem, wywołującym najpiękniejsze i najbardziej obrzydliwe uczynki.
Narodziny greckiej bogini Afrodyta
We wszystkich znanych mitach starożytnej Grecji bogini miłości Afrodyta pojawiła się z morskiej piany. Była tak piękna, że pobliskie rudy natychmiast ozdobiły młodą boginię klejnotami i rzuciły na jej ciało ubranie godne niebiańskiej królowej. Jedynym pytaniem, które pozostaje niejasne, jest to, dlaczego pianka morska wytworzyła to piękne stworzenie. Według jednej z wersji, krew dostała krew uranu Leśniowskiego, w pianie, z drugiej - nasienny płyn Zeusa. A jeśli pierwsza wersja zostanie uznana za poprawną, Afrodyta jest chtoniczną boginią, która ogólnie wyjaśnia jej moc.
Spontaniczna moc miłości Afrodyty była tak przytłaczająca, że nawet najsilniejsi z niebiańskich panteonu olimpijskiego nie mogli się oprzeć. Tylko trzy boginie były obojętne na zaklęcia miłosne - mądra Atena, dziewiczy łowca Artemida i pokorna Hestia. I wśród ludzi obojętnych na urok bogini miłości, Afrodyta wcale nie była - kiedy się pojawiła, ludzie zaczęli marnieć w miłosnych doświadczeniach i dążyć do stworzenia rodziny. Oprócz miłości i piękna, Afrodyta jest uważana za boginię płodności, wiosny i życia.
Wśród epitetów, które nagrodziły grecką boginię Afrodytę - fialkovenchannaya, smykolyubivaya, urodzoną w peno. Była zawsze przedstawiana w otoczeniu kwiatów - róż, fiołków, lilii i towarzyszyła im zestaw pięknych nimf i harytów. W obrazach Afrodyta pojawia się jako wspaniała dziewica i smukła piękność, ale zawsze niezmiennie taka sama - jej wizerunek w pełni koresponduje z przyjętymi kanonami piękna czasów, w których żył artysta.
Mity o bogini miłości i piękna Afrodyta
Zgodnie z starożytną grecką mitologią miłości, bogini Afrodyta była poszukiwana przez wiele potężnych bóstw, takich jak Posejdon. Ale, o dziwo, mąż pięknej bogini urodzonej przez Boga stał się brzydkim i bezwładnym Hefajstosem - bogiem umiejętności kucia, zdolnym do tworzenia dekoracji niezrównanego piękna i magicznych artefaktów. Jednak mąż traktował swoją żonę bardziej niż chłodno, ciesząc się z pracy. A Afrodyta kochała Aresa, którego nienawidził wielu bogów wojny. Ta pozamałżeńska relacja zrodziła Erosa, Anterota, Harmony, a także Deimosa i Fobosa - towarzyszy Aresa.
Pragnienie bogini miłości do boga wojny i nienawiści również potwierdza chtoniczne pochodzenie Afrodyta, tk. wszechobejmujące poczucie jakiegokolwiek kierunku jest bardziej starożytne niż duchowość określona przez urodzone później greckie mity. Nawiasem mówiąc, bóg Eros, którego późne mity są zapisane w liczbie dzieci Afrodyty, w starożytnych mitach był produktem Chaosu, tj. - bóstwo chtoniczne, posiadające potężną energię. A nawet później, Eros
Podobnie jak inne bóstwa olimpijskie, bogini miłości Afrodyta była bardzo zainteresowana życiem ludzi i często ingerowała w ich związek. Ona zainspirowała przemożny romans do Paris Helen, żony króla Menelausa. Jako obrońca Troi pomagała Parisowi uciec przed śmiercią podczas walki ze zwodzonym mężem. Jednak, aby uratować Troję w końcu, nie mogła - miasto upadło.
W epice Homera i późniejszych mitach Afrodyta jest już przedstawiana jako zalotna, wyrafinowana bogini, kochająca czarną i zmysłową rozrywkę. Ten obraz jest uderzająco odmienny od obrazu potężnej chtonicznej bogini. To osłabienie sugeruje, że ludzie stali się spokojniejsi o zjawiskach naturalnych i mniej się ich boją.