Jony wapnia mają duże znaczenie dla wiązania procesów zachodzących na powierzchni błony komórkowej z mechanizmami wewnątrzkomórkowymi. Dzieje się tak poprzez kanały jonowe, przez które niektóre rodzaje cząsteczek białka otwierają drogę dla jonów wapnia.
Lokalizacja i rola kanałów jonowych
Te kanały z kolei są podzielone na trzy typy:
- cytoplazmatyczny;
- sakrolemalnye;
- wewnątrzkomórkowy.
Większość kanałów wapniowych znajduje się w mięśniu sercowym, a pozostałe są w tkankach mięśniowych oskrzeli, macicy, przewodu pokarmowego, dróg moczowych i płytek krwi.
Jak już wspomniano, jony wapnia wpływają na procesy metaboliczne w ciele, powodując:
- wzrost zapotrzebowania na tlen;
- aktywny skurcz mięśni;
- zwiększona pobudliwość.
Aby zneutralizować tę aktywność w medycynie, stosuje się leki należące do grupy blokerów kanału wapniowego (BCC) lub jako zwane blokerami powolnego kanału wapniowego.
Wskazania do stosowania i efekt terapeutyczny BPC
Preparaty lecznicze blokerów kanału wapniowego są przepisywane w obecności następujących chorób:
- nadciśnienie;
- dławica piersiowa ;
- niewydolność wieńcowa;
- Połączenie dławicy z bradykardią;
- tachykardia;
- zaburzenie rytmu serca;
- zaburzenia krążenia mózgowego;
- porażka serca niewyjaśnionej etiologii;
- Zespół Raynauda .
Ponadto BPC może być przepisywany na choroby układu nerwowego, alergie, skurcz oskrzeli i niektóre choroby zwyrodnieniowe (choroba Alzheimera, otępienie starcze, alkoholizm).
Mechanizm działania blokerów kanału wapniowego na organizm powoduje:
- zmniejszone napięcie mięśni gładkich;
- poprawa przepływu krwi;
- zmniejszona kurczliwość serca;
- działanie moczopędne;
- spadek prędkości impulsów;
- zmniejszenie poziomu agregacji płytek i poprawę składu krwi.
Klasyfikacja produktów leczniczych
Blokery kanału wapniowego mają pewną klasyfikację i są podzielone na:
- Pochodne dihydropirydyny. Leki te są oparte na nifepidine. Mają rozszerzający wpływ na naczynia mózgu (Corinfar, Ardalat, Cordaflex, Lomir, Plendil, itp.).
- Pochodne fenyloalkiloaminy. Grupa werapamilu. Wpływają głównie na mięsień sercowy, zmniejszając jego kurczliwość. Wpływ na naczynia jest słaby (Isoptin, Prokorum, Finoptin).
- Pochodne benzotiazyny. Grupa diltiazem. Efekt tych leków jest niższy niż w przypadku pierwszej grupy, ale jest równomiernie rozdzielany zarówno na serce, jak i naczynia (Dilsem, Cardil).
- Pochodne difenylopirazyny. Grupa cinnarizine. Najczęściej te CCB są przepisywane na uszkodzenia naczyń mózgowych (Stugeron, Nomigrain).
Ponadto wszystkie blokery wolnych kanałów wapniowych są podzielone na pierwszą i drugą generację, a preparaty dihydropirydynowe mają trzecią. Podstawową różnicą między pokoleniami jest poprawa właściwości leczniczych i redukcja niepożądanych skutków po zażyciu leku. Także leki drugiej i trzeciej generacji zmniejszają dzienną dawkę i muszą być stosowane tylko 1-2 razy dziennie. Do blokerów kanałów wapniowych trzeciej generacji należą takie leki jak amlodypina, latydipina, nimodypina.
Zastosowania i przeciwwskazania
Akceptacja BPC jest możliwa tylko po szczegółowej konsultacji z
Każdy lek ma swoje wyraźne przeciwwskazania, ale generalnie nie zaleca się ich stosowania, gdy:
- atak serca;
- wstrząs kardiogenny;
- ciąża, w okresie karmienia;
- dzieciństwo;
- indywidualna nietolerancja;
- choroba serca z powikłaniami nerek i wątroby.