Wojna trojańska i jej bohaterowie - mity i legendy

Mity i legendy starożytnej Grecji stanowią ogromną warstwę kulturową, która wciąż pobudza umysły naukowców, historyków, archeologów. Trojan War - najbardziej żywe wydarzenie, które miało miejsce w starożytności, poetycko opisane w jego pracach "Odysei" i "Iliady" starożytnego greckiego narratora Homera.

Czy Wojna Trojana jest prawdą czy mitem?

Historycy do XVIII wieku. uważali wojnę trojańską za czystą fikcję literacką, próby znalezienia śladów starożytnej Troi nie doprowadziły do rezultatów, ale ważne jest, aby zrozumieć, że mit jest narracją opartą na faktach i poglądach ludzi na otaczający świat. Ze źródeł wynika, że wojna rozpoczęła się na przełomie XIII i XII wieku. BC, gdy myślenie o człowieku było mitologiczne: w rzeczywistości znaczące miejsce przypisano bogom, duchom natury.

Długa wojna trojańska, jabłko niezgody, jest głównym mitologicznym elementem fabuły upadku Troi. W pozostałych, od XIX wieku. historycy widzą w prawdziwych wydarzeniach wojny trojańskiej, ale nie w samej Troi. Różne opinie naukowców:

F. Rückert (badaczka niemiecka) zasugerowała, że była to wojna trojańska, ale jej bohaterowie są całkowicie fikcyjni przez emigrantów Achaean, którzy zdecydowali się gloryfikować swoich przodków.
P. Cauer (niemiecki naukowiec) uważał wojnę trojańską, przebraną przez wojnę eolskich kolonizatorów z mieszkańcami Azji Mniejszej.

Mit wojny trojańskiej

Grecy wierzyli, że Troy został zbudowany przez bogów Posejdona i Apolla. Król Priam, który rządził Troją, posiadał ogromne bogactwo i liczne potomstwo. W kanwie mitów o wojnie trojańskiej przeplata się kilka kolejnych wydarzeń, które stały się jedną z głównych przyczyn upadku Troi:

Ciężarna żona Priama - Hekuba widziała sen: podczas porodu reprodukowała płonący ogień, z którego spalono Troję. Nadszedł czas - Hecuba urodziła pięknego chłopca z Paryża i zaniosła go do lasu, gdzie został zabrany i wychowany przez pasterza.
Na ślub Argonauta Peleusa i nimfy z Thetis zapomnieli zaprosić boginię niezgody Eris. W gniewie z powodu braku szacunku, Eris stworzyła "jabłko niezgody" z napisem "Najpiękniejsze", które wywołało spór między trzema: Afrodytą, Ateną i Bohaterem. Zeus polecił Hermesowi znaleźć Paryż, więc ocenił, komu dać owoc. Jabłko poszło do Afrodyty, w zamian za obietnicę nadania Paryżu miłości najpiękniejszej kobiety w świecie Heleny. Oznaczało to początek wojny trojańskiej.

Mit początku wojny trojańskiej

Elena Pięknym mitologicznym winowajcą wojny trojańskiej była zamężna kobieta, której miłości długo szukał Menelaus - król spartański. Paryż, mając zapewnione wsparcie Afrodyty , przybył do Sparty w czasie, gdy Menelaos musiał popłynąć na Kretę, by zdradzić szczątki jego dziadka Katrei. Menelaos przyjął gościa z honorem i wyruszył w swoją podróż. Helen, która spłycała uczuciami do Paryża, pojechała z nim do Troi, zabierając ze sobą skarby męża.

Poczucie godności, które poniósł Menelaus, i ból zdrady jego ukochanej kobiety - właśnie po to zaczęła się wojna trojańska. Menelaus zbiera armię w kampanii przeciwko Troi. Jest jeszcze jeden powód wojny trojańskiej, bardziej prozaicznej - Troy interweniował w wymianę i handel starożytnej Grecji z innymi krajami.

Ile lat trwała wojna trojańska?

Armia, licząca ponad 100 000 żołnierzy na 1186 statkach pod dowództwem Menelaosa i jego brata Agamemnona, rozpoczęła kampanię wojskową. O tym, jak długo trwała wojna trojańska, jest mit. Podczas wykonywania ofiary dla Aresa, wąż wypełznął spod ołtarza, wspiął się na drzewo w gnieździe wróblowatym i zjadł całą pisklę 8 ptaków wraz z samicą, a następnie zamienił się w kamień. Ksiądz Kalhant przepowiedział 9 lat wojny i dziesiąty upadek Troi.

Kto wygrał wojnę trojańską?

Historia wojny trojańskiej rozpoczęła się dla Greków od serii niepowodzeń: okręty zostały przewiezione na drugą stronę, na ziemie Mysi i przez pomyłkę zabity został król Fersander, sprzymierzeniec Sparty, lud Tebów wyszedł przeciwko prześladowcom. Armia Sparty poniosła ogromne straty. Po przybyciu do Troi przez 9 lat toczyło się ciężkie oblężenie twierdzy. Paryż i Menelaos spotykają się w wściekłym pojedynku, w którym ginie Paryż.

Odyseusz widzi sen, w którym Atena doradza, jak zdobyć Troję. Drewniany koń został pozostawiony w pobliżu bramy twierdzy, a żołnierze sami odpłynęli z wybrzeża Troi. Radośni Trojanie wyprowadzili na podwórko dziwnego konia i zaczęli świętować zwycięstwo. W nocy koń trojański otworzył się, wojownicy wybiegli, otworzyli bramy twierdzy dla reszty i zorganizowali rzeź śpiących mieszkańców. Kobiety i dzieci zostały schwytane. W ten sposób spadł Troy.