Kraj, którego historia liczy więcej niż jeden tysiąclecie, po prostu nie mógł wziąć całej gamy tradycji i zwyczajów, zwłaszcza jeśli jest to Grecja. Niektóre z najciekawszych tradycji zostaną omówione w naszym artykule.
- Religia odgrywa pierwszorzędną rolę w życiu mieszkańców Grecji. Można je nazwać nie tylko prawosławnymi, ale też zazdrosnymi ortodoksami. Rytuały chrztu i wesela są obchodzone jako największe święta, w towarzystwie hałaśliwych i wesołych uroczystości. Podczas świąt wielkanocnych organizowane są festyny ludowe z kostiumowymi procesjami. Poza tym Grecy nie mogą być nazywani religijnymi fanatykami, są dość tolerancyjni, na przykład wyspa Merinos stała się rajem dla mniejszości seksualnych z całego świata.
- Ciekawym faktem na temat Grecji jest to, że ożenili się i ożenili dość późno, bliżej 30 lat. Kandydatura wybranej osoby życia musi być zatwierdzona przez rodziców.
- Kulturowe tradycje mieszkańców Grecji sięgają czasów starożytnych. A dziś w krajowych tawernach i na wakacjach brzmią narodowe greckie melodie, a zwykli Grecy nie wahają się nosić strojów narodowych. W pracy zwykle ubiera się w europejski styl biznesowy, tylko w najgorszym upale, zdejmując marynarkę i krawat.
- Prawa dotyczące gościnności Greków są święte. Nie można sobie wyobrazić wizyty w greckim domu bez obficie zastawionego stołu z wieloma smakołykami. Goście z kolei nigdy nie przychodzą z pustymi rękami, niosąc ze sobą owoce lub słodycze.
- Starsze pokolenie mieszkańców Hellady nie przedstawia swojego życia bez wizyty w tawernie. Mała restauracja z kuchnią narodową i różnorodnym winem, gdzie nie tyle jedzą, co mówią. A w życiu Greków jest coś takiego jak "własna tawerna", gdzie rokrocznie przychodzą wszyscy przedstawiciele tej samej rodziny. Goście w tawernach, niezależnie od ich rangi, są zawsze witani z największą możliwą serdecznością, przykrywając stół śnieżnobiałym obrusem dla każdego odwiedzającego.
- W Grecji, podobnie jak w wielu krajach śródziemnomorskich, istnieje narodowa tradycja podobna do sjesty w Hiszpanii - długa przerwa na lunch, podczas której życie miast praktycznie zanika.