Terapia fotodynamiczna zajęła silną pozycję w ginekologii. Jest to skuteczna, nowoczesna metoda leczenia, która opiera się na procesach, które umożliwiają niszczenie szkodliwych komórek poprzez gromadzenie w nich specjalnej substancji, fotouczulacza, który później oddziałuje z pochłoniętym światłem. Substancja ta działa wybiórczo i gromadzi się tylko w komórkach z patologią, niszcząc je w ten sposób.
Wskazania do stosowania
Głównymi chorobami ginekologicznymi, w których zazwyczaj wykonuje się terapię fotodynamiczną są:
- choroby szyjki macicy;
- dysplazja szyjki macicy 1-2 stopni;
- leukoplakia sromu ;
- brodawki i kłykciny sromu, pochwy, szyjki macicy.
Jak wynika z głównych wskazań do stosowania terapii fotodynamicznej, metoda ta sprawdza się w leczeniu dysplazji szyjki macicy .
Korzyści
Zastosowanie tego typu leczenia jest szeroko stosowane w walce z procesami przedrakowymi i szyjkowymi. Główne zalety to:
- Fotosensybilizator kumuluje się selektywnie, wyłącznie w tkankach z patologią, co umożliwia łatwe kontrolowanie obszaru i głębokości ekspozycji.
- Podczas wykonywania zabiegów związanych z terapią fotodynamiczną odczuwa się ból.
- Po kilku sesjach już zauważono początek nabłonka brzeżnego, co oznacza, że odbudowa dotkniętych tkanek zachodzi dość szybko.
- W tego typu zabiegu nie tworzy się blizny, co pozwala na wykonywanie tego rodzaju terapii u nieródek.
- Po terapii fotodynamicznej nawrót nie występuje.
- Terapia fotodynamiczna praktycznie nie wywołuje skutków ubocznych. Czasami można zaobserwować tylko reakcję na indywidualną nietolerancję leku.
Jaka jest procedura?
Terapia fotodynamiczna rozpoczyna się w pierwszej fazie cyklu menstruacyjnego, czyli do 9 dni. Zazwyczaj rolę fotosensybilizatora wykonuje lek Photoditazine. Jest absolutnie nietoksyczny, doskonale rozpuszczalny w wodzie, przechowywany w temperaturze pokojowej. W leczeniu przerostowych zaburzeń endometrium, lek podaje się dożylnie, kroplówki.
Przeciwwskazania
Główne przeciwwskazania do terapii fotodynamicznej to:
- wrażliwość kobiety na lek;
- niewydolność nerek lub wątroby;
- choroby sercowo-naczyniowe;
- ciąża i laktacja.