Szczepienie przeciwko gruźlicy wielu mieszkańcom postsowieckiej przestrzeni staje się pierwszą w życiu. Została noworodkiem w szpitalu położniczym. Szczepionka nie chroni przed infekcją prątka gruźlicy o 100%, ale ma na celu wzmocnienie układu odpornościowego i zapobieganie objawom powikłań choroby.
Czy istnieje szczepionka przeciw gruźlicy?
Do tej pory szczepienia przeciwko gruźlicy są obowiązkowe w 64 krajach na całym świecie. Już 118 stanów odnosi się do zalecanych. Nawet w krajach, gdzie szczepienia nie są obowiązkowe, szczepienia przeciwko gruźlicy są dokonywane dla osób, które żyją w warunkach, które nie spełniają norm sanitarnych. Ponadto szczepionka jest uzależniona od mieszkańców tych krajów, w których zarejestrowano dużą liczbę przypadków zakażenia.
Czy szczepienia całkowicie chronią przed gruźlicą? Do tej pory takie leki nie zostały wynalezione. Istniejące szczepionki są wykorzystywane do celów profilaktycznych. Nie pozwalają one na rozwój choroby od formy utajonej do otwartej, zapobiegają infekcjom tkanki stawowej i kostnej. Duży plus - szczepienie może znacznie zmniejszyć częstość występowania wśród dzieci.
Szczepionka przeciwko gruźlicy noworodkom
Niektórzy rodzice błędnie uważają, że małe dziecko nie ma gdzie "złapać" gruźlicy. Jednocześnie dorośli nie biorą pod uwagę faktu, że na terenie krajów byłego WNP około 2/3 całej dorosłej populacji jest nosicielami patogenów gruźlicy. Nosiciele nie chorują z powodu silnej odporności, ale wszędzie rozprzestrzeniają prątki. Zatem patogen może "wyprzedzić" dziecko podczas każdego spaceru i spotkania.
Szczepionka inokulacyjna BCG chroni przed gruźlicą w ciężkiej postaci i nie pozwala na powikłania, takie jak gruźlicze zapalenie opon mózgowych . Szczepionka jest oszczędzająca, dlatego jest dozwolona dla prawie wszystkich dzieci. W tym malovnym, przedwczesne, osłabione, cierpiące na wrodzone wady rozwojowe i patologie. Noworodki ze wzrostem cienia grasicy ( grasicy ), żółtaczki i choroby błony szklistej również dobrze tolerują szczepionkę.
Nowa szczepionka przeciw gruźlicy
Dane Światowej Organizacji Zdrowia są rozczarowujące. Według nich infekcja kijem Kocha zagraża co trzeciej osobie na planecie. Tak więc w dobry sposób szczepionka przeciwko gruźlicy jest wymagana przez wszystkich. Kanadyjscy naukowcy opracowali i są w trakcie testowania nowej formulacji, której celem jest przede wszystkim wzmocnienie działania dostępnej surowicy BCG. Nowe szczepienie przeciwko gruźlicy reaktywuje wszystkie elementy układu odpornościowego, które udało się przystosować i osłabiły się po pierwotnej immunizacji.
Szczepienia z gruźlicy dla dzieci - "za" i "przeciw"
Chociaż zalety szczepień są oczywiste, w ostatnich latach coraz więcej rodziców odmawiało ich prowadzenia. Główny powód odmowy - szczepienie BCG ma poważne konsekwencje. Rodzice zaszczepionych dzieci odnotowują rozwój alergii, stanów zapalnych węzłów chłonnych, częstego zapalenia spojówek, zapalenia ucha i zapalenia oskrzeli po szczepieniu. Ale to nie jest prawdziwy osąd. W rzeczywistości szczepionka ma minimalne konsekwencje. A jeśli pojawiają się komplikacje, to tylko na tle niezgodności z przeciwwskazaniami, wprowadzenia złej jakości surowicy, niewłaściwego przebiegu procedury.
Potwierdzając, że szczepienie BCG z powodu gruźlicy jest szkodliwe, jesteśmy przekonani, że zawiera on formalinę, sole rtęci, fenol, wodorotlenek glinu. Ale ta informacja nie ma podstaw naukowych. W ramach szczepionki znajdują się cząsteczki czynnika wywołującego chorobę, hodowane w warunkach laboratoryjnych. Ich zawartość wystarcza, by rozwinąć odporność i skąpe, by zaszkodzić ciału.
Plusy szczepień dla noworodków:
- ochrona przed ciężkimi postaciami gruźlicy;
- niewielki procent powikłań;
- dobra tolerancja szczepienia.
Wady:
- złożony algorytm do podawania szczepionki;
- przedłużone gojenie miejsca wstrzyknięcia;
- istnienie prawdopodobieństwa, że szczepionka "nie przyzwyczai się" (odporność nie powstanie).
W jaki sposób zaszczepienie przeciwko gruźlicy?
Aby szczepienie przebiegło pomyślnie i bezboleśnie, musi być wykonane prawidłowo. Wstrzyknięcie musi być wykonane przez specjalistę w wyposażonym laboratorium. Do szczepienia będzie potrzebny następujący sprzęt:
- ampułka ze szczepionką;
- ampułka z rozpuszczalnikiem;
- strzykawka normalna
- strzykawki tuberkuliny;
- sterylne chusteczki gazowe;
- rozwiązanie do dezynfekcji;
- szczypce (sterylne);
- wata bawełniana.
Jak każda inna procedura, szczepienie przeciwko gruźlicy zaczyna się od dezynfekcji rąk, instrumentu. Szczepionka jest rozcieńczana rozpuszczalnikiem i wstrzykiwana jest do strzykawki. Pozostałości powietrza są wyciśnięte. Przed wstrzyknięciem miejsce wstrzyknięcia jest leczone alkoholem. Igłę wstrzykuje się podskórnie pod kątem 10-15 stopni. Szczepienia przeciwko gruźlicy nigdy nie powinny wpaść w mięśnie - może to doprowadzić do zimnego ropnia. Natychmiast po wstrzyknięciu pacjent musi obserwować przez pół godziny. Jeśli w tym okresie nie pojawią się żadne reakcje, można je uwolnić.
Szczepionka przeciw gruźlicy - kiedy?
Aby zapewnić maksymalną ochronę, BCG w szpitalu odbywa się w 4-7 dni po urodzeniu. Jeśli z jakiegoś powodu - głównie w przypadku przeciwwskazań - nie można zaszczepić, pediatra sugeruje, aby go przenosić przez 2 miesiące. W przypadku, gdy szczepionka przeciw gruźlicy jest podawana dzieciom w wieku powyżej 3 miesięcy, wymagany jest test Mantoux.
Gdzie jest inokulacja przeciwko gruźlicy?
Aby zapobiec i zminimalizować negatywne konsekwencje, konieczne jest wybranie właściwego miejsca do wprowadzenia surowicy. Skuteczność szczepienia zależy od tego, która ręka jest wstrzykiwana (zazwyczaj wybrana jest właściwa). Szczepienia na gruźlicę u dzieci są umieszczane w obszarze, w którym skóra jest najbardziej gęsta. Miejsce jest wybierane w następujący sposób: ręka jest warunkowo podzielona na trzy części. Około w obszarze stawu górnej części ze środkiem i lek jest podawany. Szczepienie przeciwko gruźlicy u noworodków jest zwykle umieszczane w górnej części ramienia.
Ile działa szczepionka przeciwko gruźlicy?
Po wprowadzeniu szczepionki odporność trwa 6-7 lat. Dzieci, które osiągnęły wiek 7 lub 14 lat są selektywnie szczepione przeciwko gruźlicy. Aby dowiedzieć się, czy należy wielokrotnie szczepić dziecko, należy wykonać test Mantoux . Reakcja na szczepionkę pojawia się trzeciego dnia. Ponowne szczepienie przeciwko gruźlicy jest przeprowadzane tylko u tych, którzy mają ujemną próbkę - papuła zmienia kolor na czerwony i zwiększa się znacznie.
Inokulacja od gruźlicy do noworodków - reakcja
Z reguły żadne reakcje nie pojawiają się bezpośrednio po wstrzyknięciu. Zmiany stają się widoczne dopiero po miesiącu - półtorej po szczepieniu. W miejscu, w którym szczepionka została wstrzyknięta z gruźlicy noworodkowi, w środku tworzy się mała rana z krostami pokrytymi parchem. Stopniowo goi się i staje się skorupa. Kiedy następuje całkowite wyleczenie, skorupa odpadnie sama, a na miejscu wstrzyknięcia znajduje się blizna przypominająca bliznę.
Szczepionka BCG, wykonana w szpitalu, pozostawia po sobie okrągły ślad, którego średnica może osiągnąć centymetr. Normalny jest brany pod uwagę, jeśli blizna jest pomalowana na biało i znika po około miesiącu (pod warunkiem odpowiedniej opieki). Nie bój się takich zjawisk:
- zapalenie i zaczerwienienie wokół miejsca wstrzyknięcia;
- ramię zaczyna swędzić;
- mały ropień;
- obrzęk w obszarze podania szczepionki;
- wzrost temperatury (ale nie więcej niż do 38 stopni).
Objawy te są uważane za normalne, ponieważ rana goi się, a ciało w międzyczasie prowadzi zdrową walkę z ciałami obcymi, które wniknęły w nią. Tak więc istnieje wzmocnienie układu odpornościowego. Jeśli po szczepieniu blizny całkowicie zniknęły, oznacza to, że inokulacja jest nieskuteczna, a odporność nie wyszła. Możliwe, że wskazuje to na obecność wrodzonej oporności na gruźlicę. Ale tak jest tylko u 2% ludzi.
Szczepienia przeciwko gruźlicy - przeciwwskazania
Czasami nie można przeprowadzić szczepienia. Przeważnie jest przeciwwskazane dla dzieci ze słabym układem odpornościowym. Oprócz zmniejszonej odporności, przeciwwskazania BCG mają następujące znaczenie:
- zbyt silne dziecko z niedowagą przy urodzeniu (mniej niż 2,5 kg);
- HIV u matki;
- choroby przewlekłe w aktywnej postaci;
- obecność kontaktu z patogenami przed inokulacją;
- dziedziczność (powikłanie szczepień u krewnych).