Od śmiertelnej, zakaźnej choroby zapalenia wątroby, która jest przenoszona z nosiciela na inne osoby poprzez krew i inne płyny uwalniane przez ludzi, możesz chronić siebie przez rozwijanie przeciwciał w organizmie. W tym celu immunolodzy opracowali szczepionki z grup A i B.
Wszyscy wiedzą, że głównie szczepienia odbywają się w dzieciństwie. W harmonogramie szczepień bierze się pod uwagę prawie wszystkie niebezpieczne choroby zakaźne, wśród których występuje zapalenie wątroby typu B, więc dorośli nie uważają tego za konieczne. Prowadzi to do tego, że infekcja występuje częściej.
Następnie dowiemy się, czy konieczne jest zaszczepienie przeciwko zapaleniu wątroby przez dorosłych, jaki system, czy istnieją przeciwwskazania i działania niepożądane.
Przesłanki dla potrzeby szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B u dorosłych
Prawie wszyscy ludzie odwiedzają salony fryzjerskie i kosmetyczne, szpitale i laboratoria, korzystają z usług dentysty i innych lekarzy. W tych miejscach kontakt z zakażonym wirusem zapalenia wątroby typu B może bardzo łatwo nastąpić, w wyniku czego następuje zakażenie. Grupa ryzyka obejmuje nie tylko odwiedzających, ale także pracowników tych instytucji. Dlatego, aby powstrzymać rozprzestrzenianie się tej choroby, zaczęli masowo szczepić ludność w wieku od 20 do 50 lat.
W przypadkach, w których planujesz odwiedzić kraje, w których występuje wirus zapalenia wątroby typu A, należy przeprowadzić osobne szczepienie, szczególnie przeciwko tej grupie wirusa.
Harmonogram szczepień od zapalenia wątroby do dorosłych
Aby uzyskać wystarczającą liczbę przeciwciał do uzyskania dobrej odporności, opracowano dwa schematy szczepień.
Pierwszy program składa się z 3 szczepień:
- pierwotny,
- drugi - po 30 dniach;
- trzeci - 5 miesięcy po ostatnim.
Należy pamiętać, że maksymalna przerwa między pierwszym a drugim szczepieniem może wynosić 3 miesiące, a pomiędzy 1 a 3 - 18 miesięcy.
Drugi schemat składa się z 4 szczepień:
- 1. miejsce - pierwotne;
- 2. - po 30 dniach;
- 3 - miesiąc po drugim;
- 4 - rok po pierwszym.
Przeciwciała przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B wytwarzane są w ciągu pół miesiąca po pierwszym szczepieniu. Nabyta odporność trwa co najmniej 5 lat, a życie może się kształtować. W regionach, w których obserwuje się częste wybuchy tej choroby, przebieg szczepień można przeprowadzić nawet po 3 latach.
Środki ostrożności
Przeciwwskazania do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby:
- wiek po 55 latach;
- jeśli dana osoba jest chora lub już jest nosicielem wirusa;
- ostra postać jakiejkolwiek choroby, która powoduje ogólne złe samopoczucie, gorączkę (można zrobić tylko 10-14 dni po całkowitym wyzdrowieniu);
- alergia pokarmowa (dla drożdży) lub nadwrażliwość na jakiekolwiek składniki szczepionki.
W czasie ciąży należy powstrzymać się od szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, ponieważ brak negatywnych konsekwencji nie został w pełni ustalony.
Zanim zrobisz dorosłą szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, powinieneś zapoznać się z możliwymi działaniami niepożądanymi po niej. Są to:
- wzrost temperatury ciała (do + 37,5 ° C);
- ból w miejscu wstrzyknięcia i występuje niewielki obrzęk (zwykle wykonywany w barku);
- utrata energii i brak apetytu,
- agresja i drażliwość.
Przypadki pojawienia się reakcji alergicznych (wysypki) były rejestrowane bardzo niewiele, więc nie jest to uważane za skutek uboczny szczepienia.
Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dla dorosłych nie są obowiązkowe (z wyjątkiem przypadków wyjazdu do innych krajów), więc nikt nie może cię do tego zmusić, po prostu go polecam. Podejmij ostateczną decyzję tylko ty, na podstawie twojego zdrowia, miejsca pracy i możliwych sposobów infekcji tym wirusem.