W naszym życiu dzieje się wiele kłopotów, małych i niezbyt dużych, gromadzą się, tracą panowanie nad sobą, zmuszając ich do zerwania z mężem i krzyczą na kota, który odwrócił się pod ich stopami. Nadchodzi czas środków uspokajających, które połykamy, przeklinając ostatnie słowa ciągłego stresu. I w tej chwili nie myślimy wcale, że bez nerwowego szoku ktoś po prostu nie byłby w stanie przetrwać. Zastanówmy się, jakie stresy musimy obawiać, a które należy podziękować za możliwość rozwoju.
Pojęcie stresu i stresu w psychologii
Czym jest stres ? Z punktu widzenia laika są to nerwowe wstrząsy, które prowadzą nas do równowagi, a zatem należy ich unikać. Ale entuzjazm jest również stresujący, więc co z rezygnacją z miłości, podróżowania i dobrej muzyki, aby nie stracić cennego spokoju? Wydaje się, że ta myśl odwiedziła także umysły naukowców, a w wyniku badań doszli do wniosku, że nie wszystkie stresy są równie szkodliwe. Po raz pierwszy koncepcja ta została wprowadzona do praktyki naukowej przez Hansa Selye w 1936 r. I zdefiniował ją jako napięcie powstające w odpowiedzi na wszelkie żądania. Oznacza to, że stres jest naturalną reakcją, która pozwala osobie dostosować się do zmieniających się warunków życia. Okazuje się, że nie trzeba walczyć z takim napięciem, inaczej - śmiercią od najmniejszej zmiany w otaczającej rzeczywistości. Ale jak to możliwe, że nadmiar nerwowych wstrząsów prowadzi do różnych nieprzyjemnych konsekwencji? Selye udało się znaleźć odpowiedź na to pytanie, wyodrębniając dwa rodzaje stresu: eustresę i cierpienie. W pierwszym przypadku mówimy o reakcji fizjologicznej, która jest nam naturalnie związana z przetrwaniem. Ale cierpienie jest tym samym nadmiernym obciążeniem, które występuje pod wpływem nadmiernych, niekorzystnych obciążeń.
Współczesna psychologia nieco rozszerzyła pojęcie stresu i dystresu, aby określić moment, w którym użyteczna reakcja przekształci się w stan chorobowy. Amerykańscy psychologowie opracowali całą skalę sytuacji stresowych, w których każde ważne wydarzenie jest punktowane. Jeśli przez rok suma punktów sięga 300, wtedy możemy mówić o pojawieniu się zagrożenia dla naszego zdrowia. Ciekawe, że w tej skali radosne wydarzenia mają spory ciężar, na przykład ślub i narodziny dziecka szacowane są odpowiednio na 50 i 39 punktów. Dlatego nawet jeśli rok był przesycony radosnymi wydarzeniami, poziom napięcia nerwowego zacznie tracić na skali. Oznacza to, że starając się uspokoić po silnym emocjonalnym zamęcie, nie zapomnij o pozytywnych zmianach.