Rzeka rzeki Pochajna w Kijowie kryje prawdziwe sekrety Chrztu Rusi, których nikt nie pamięta od dawna ...
W historii najstarszych kultur można znaleźć unikalne przedmioty naturalne, zagubione na mapie iw czasie. Jednym z nich była rzeka Poczajna z Kijowa - prawy dopływ Dniepru, w którym, zgodnie z faktami historycznymi, odbył się Chrzest Rusi. Istniejąc w rzeczywistości, został wymazany z map i ludzkiej pamięci, ale powstał ponownie.
Historia Pochaina
Książki szkolne mówią, że w Dnieprze, książę Włodzimierz Światosławowicz w 988, odbył się pierwszy rytuał chrztu mieszkańców Kijowa. Wszyscy wiedzą, że właśnie ten moment był początkiem prawosławia na terenie Rusi Kijowskiej, ale bardzo niewiele osób interesuje się szczegółami. Dokładnym miejscem tego sakramentu była właśnie Poczajna lub Smorodina, jak się to nazywa w niektórych źródłach. W święto Objawienia Pańskiego, po nawróceniu na chrześcijaństwo w tych miejscach, zorganizowano Wielkie Uświęcenie wody, przed którym co roku odbywała się procesja religijna. Świadczy o tym ogromna większość starożytnych kronik, a nawet podręczników okresu sowieckiego w czasach, gdy współczesni historycy przeoczyli ten fakt.
Wybór miejsca chrztu był korzystny ze wszystkich punktów widzenia. Po pierwsze, rzeka przeznaczona dla starożytnych mieszkańców Kijowa znacznie bardziej niż sam Dniepr. Po drugie, większość ludności i podstawowa infrastruktura miasta znajdowały się tuż przy jego brzegu. A trzecim, najważniejszym powodem chrztu w Pochaynie były bezludne brzegi Dniepru z ciernistymi zaroślami, by brnąć przez które nikt nie chciał.
Jak było w chrzcie?
W pre-ortodoksyjnej epopei i baśniach Poczayna również pozostawił ślad. Był uważany za odpowiednik starożytnego greckiego Styksu, poprzez który zmarli zostali przetransportowani do następnego świata. To w nim mieszkał Wąż Gorynych z trzema głowami i dwunastoma ogonami, przeciwko którym rozmawiali bohaterowie Dobrynya Nikitich, Alyosha Popovich i Ilya Muromets. Tutaj, przed chrztem, został obalony bożek Veles - patron zwierząt, kupców i magików, drugi po tym, jak Perun nabiera znaczenia w panteonie bogów. Kolejny dowód, potwierdzający rolę Pochayny w przyjęciu prawosławia: w 1975 roku odkryto tu dąb świętego dębu Peruna i Velesa, który służył jako miejsce kultu religijnego.
Po zniszczeniu świątyń byłych bogów, książę Włodzimierz wezwał lud, aby się ochrzcił i zwrócił się do Kościoła w Konstantynopolu. Podczas ceremonii wszystkim uczestnikom ceremonii ofiarowano modlitwę:
"Wielki Boże, tworząc niebo i ziemię! Spójrzcie na nowych ludzi i dajcie im, o Panie, tobie, prawdziwemu Bogu, tak jak sprowadziłem cię do chrześcijańskiego kraju, i ustanowię w nich wiarę sprawiedliwą i bezwarunkową, i pomóż mi, Panie, przeciw przeciwnikowi, mając nadzieję na ciebie i twoją moc, Uciekajcie z jego działek! "
Niewyjaśnione zdolności świętej rzeki
Niespodziewanie, gdy osłabła wiara ludu w ideały religii, którą przyjęli, rzeka zaczęła się od nich oddalać. Na początku "ukryła" swoje źródło: wszyscy historycy zostali podzieleni na dwie grupy, spierając się, czy znajduje się on w jeziorze jordańskim, czy też kirillowskim. Analiza kronik i historycznych zapisów minionych stuleci nie daje żadnej jasności: rzeka jakby "zniknęła" z widoczności ludzi przez dziesięciolecia. Z biegiem czasu pojawiła się nawet grupa historyków, przekonanych o "niezależności" Pochajnych od Dniepru.
Działacz i badacz historii starożytnej rzeki Annabel Morina uważa, że historycy wciąż potrafili dojść do kompromisu:
"Główne dopływy wody płynęły z lądu z zachodu, a nie ze wschodu, gdzie płynie Dniepr. Ta kronika rzeki Voditsa, uważana za pierwszy prawy dopływ Poczajny. To jest Mięso, Linnet, Kurczak Brod, Zapadinka, Syreny. Nawiasem mówiąc, na mapie z 1695 r., Przygotowanej przez ppłk Uszakowa na prośbę Piotra I, widać, jak Syreny wpadają do Jeziora Dolgoe (Kirillovskoe), z którym łączono Poczajnę. W okolicy naturalnej granicy Khreshchatyk, w sąsiedztwie kolumny prawa magdeburskiego, można zobaczyć tablicę pamiątkową ze słowami, że w 988 r. Ruska została ochrzczona w ujściu fal Dniepru i Poczajny. "
A później Pochayna i w ogóle wolał zniknąć z oczu ludzi. Jeszcze w XIX wieku był to duży staw, oddzielony od Dniepru długim ukośnym. Dawno, dawno temu w jej górnym biegu znajdował się duży starożytny port, który został nawet ulepszony za pomocą systemu kanałów. Ostatni taki został wykopany w 1712 roku, aby ułatwić dostęp do statków na lądzie.
Od początku XX wieku, gdy spadła wiara ludzi w moce wyższe, Poczajna zaczął się bardzo kredowy. Rozpoczęła się budowa Northern Railway Ring, odcinając legendarną rzekę od portu. W latach 70., mimo protestów mieszkańców, pozostałe gałęzie rzeki zaczęły zasypiać. Od strony rzeki było tylko Jezioro Opechen - a potem dzięki dobrze ułożonej tamie. Poczajna "zostawiła" pod ziemią, stając się systemem jezior w podziemnych zbiornikach, z których płynie niewielka rzeka w pobliżu Alei Moskiewskiej. Ludzie w końcu obrażają wielką rzekę, nadając jej status "technicznych zbiorników".
Kilka lat temu deweloperzy z Kijowa zaczęli nalegać, że nie było już Pochayny. Annabelle zebrała aktywistów, aby zablokować drogę wzdłuż naturalnego koryta rzeki. Wolontariusze wprowadzili do rejestrów i map Pochayny, a także chronili je przed zniszczeniem. Annabel komentuje swój występ w następujący sposób:
"Nie możemy stać się pokoleniem, które ostatecznie zakończy tę rzekę kroniką".
Oczywiście, w dowód wdzięczności za to rzeka pokazała jej w 2017 roku nowy cud, o którym dziewczyna powiedziała już prasie:
"W święto chrztu, w nocy z 18 na 18 stycznia, woda została konsekrowana w rzece Poczajnej i jeziorze Jordanii, które należy do jego starego łóżka. Po raz pierwszy od wielu dziesięcioleci niepamięci. Byłem obecny i, oczywiście, kąpałem się. To było niezwykłe uczucie, silne i jasne. A następnego dnia widzieliśmy, jak prąd odwrócił się w Pochayne ... Cuda są w pobliżu, są po prostu warte zauważenia, a świat jest natychmiast przekształcony. "