Leczenie ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek powinno być wykonywane w szpitalu urologicznym lub nefrologicznym, ponieważ ta forma choroby stanowi realne zagrożenie dla życia. Jednak pierwsza pomoc może być udzielona niezależnie. Porozmawiajmy o cechach terapii i głównych błędach, które można popełnić.
Leczenie ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek w szpitalu
Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek nie oznacza leczenia w domu. Jest to możliwe dopiero po przejściu choroby do postaci przewlekłej. Na tym etapie można stosować leki moczopędne i przepisy antybiotykoterapii są zalecane. Warunkiem obowiązkowym jest przestrzeganie specjalnej diety i schematu picia.
Pierwszą pomocą w tej chorobie jest znormalizowanie procesu oddawania moczu i wznowienie destylacji moczu i krwi przez nerki. Dysurię można stosować cewniki do pęcherza moczowego i cewki moczowej, a także leki rozszerzające naczynia krwionośne. Po rozwiązaniu tego problemu pacjent powinien zwiększyć ilość zużywanego płynu, aby wzmocnić funkcję wydalniczą. Jest to konieczne w celu zmniejszenia stężenia bakterii i usunięcia produktów ich funkcji życiowych z organizmu, a także leków. Woda powinna być pijana, a dodatkowo objętość płynu zwiększa się poprzez infuzje dożylne.
Leczenie ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek antybiotykami
Antybiotykoterapia jest głównym i decydującym czynnikiem w terapii ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek. Preparaty dobierane są w zależności od samopoczucia pacjenta, jego wieku oraz powikłań, które rozwinęły się na tle choroby. Najczęstszym błędem jest przepisywanie leków na przewlekłą postać choroby: ampicylinę, oksacylinę i uroseptics - nitroksynę, palin.
Najskuteczniejsza w ostrej postaci gentamycyna i fluorochinolony:
- Norfloksacyna;
- Cyprofloksacyna;
- Ofloksacyna.
Innym często popełnianym błędem nie jest zmiana leku w przypadku, gdy przez 3 dni nie przynosi ono efektu. Konieczne jest wybranie antybiotyku z innej grupy.