W normalnym stanie, ludzka twarz jest względnie symetryczna po prawej i lewej stronie. Jeśli na jednym lub obu oczach tęczówkę pokrywa się więcej niż 1,8-2 mm, ma miejsce opadanie górnej powieki (opadania). Patologia ta wynika z różnych nabytych czynników, a także jest wrodzona.
Przyczyny opuchlizny górnej powieki
Aby określić źródło rozwoju choroby, ważne jest, aby znać jej klasyfikację.
Wrodzone opadanie, z reguły dwustronne, powstaje z powodu następujących czynników:
- Porskoprofimoza. Charakteryzuje się on patologią genetyczną, której towarzyszy nienormalnie krótka luka oczna, a także niedorozwinięte mięśnie górnej powieki. Warto zauważyć, że dolna powieka często się kończy.
- Nieprawidłowe funkcjonowanie jądra nerwu okrężnego. W rezultacie powieka jest stale niższa niż powinna.
- Dziedziczenie autosomalnego dominującego genu, który wywołuje niedorozwój tkanki mięśniowej w celu podniesienia górnej powieki.
- Zespół palpebromandandular. Choroba charakteryzuje się połączeniem nerwu trójdzielnego z mięśniem, który odpowiada za wynurzenie powieki. W stanie spokojnym jest pomijany, ale podczas żucia wzrasta. Zwykle temu syndromowi towarzyszą niedowidzenie i zez.
Częściej jest nabyta postać choroby. Powody:
- Miastenia gravis (zmęczenie mięśni). Pominięcie powieki obserwuje się przy obciążeniach wzrokowych, jej nasilenie zmienia się wraz z postępem patologii.
- Mechaniczne skracanie stulecia. Dzieje się tak z powodu procesów nowotworowych, blizny tkankowej.
- Efekty uboczne niektórych rodzajów chirurgii plastycznej i kosmetologii, na przykład opadanie górnej powieki po Disport lub Botox . Pojawia się w wyniku nieprawidłowo wybranych punktów do wstrzyknięcia, przekraczając zalecaną dawkę, wstrzykując lek zbyt blisko brwi.
- Oddzielenie ścięgna mięśnia motorycznego powieki od płytki, do której jest przymocowane. Zwykle dotyka ludzi w podeszłym wieku lub tych, którzy mają surowe uszkodzenie oczu.
- Paraliż nerwu okoruchowego, powstały z tętniaków wewnątrzczaszkowych, cukrzycy, guzów.
Ponadto opisana choroba może być:
- pełny - powieka całkowicie zamyka źrenicę;
- niekompletne - linia rzęs znajduje się pośrodku źrenicy;
- częściowe opadanie powieki górnej - źrenica pokrywa jedna trzecia.
Ta klasyfikacja charakteryzuje również etap patologii, który opisuje ostrość wzroku. Z dużym stopniem (całkowite opadanie powiek) zdolność widzenia normalnie stopniowo maleje.
Jak leczyć opadanie powieki górnej powieki?
Jedyną skuteczną metodą terapii jest korekcja chirurgiczna. Konserwatywna eliminacja opuchlizny górnej powieki jest przeprowadzana tylko w przypadku neurogennych przyczyn choroby. Polega na przywróceniu funkcji nerwowych za pomocą UHF i galwanoterapii, mechanicznej fiksacji.
Interwencja chirurgiczna i taktyka jej leczenia zależy od postaci patologii.
Leczenie opadanie powieki górnej powieki przez operację
Jeśli choroba jest wrodzona, zabieg polega na skróceniu (plisowaniu) mięśnia, co podnosi górną powiekę. Czasami jest przyszyta do mięśnia czołowego, kiedy opadanie powiek jest zakończone. Rana jest uszczelniona kosmetycznym ciągłym szwem.
Choroba nabyta polega na skróceniu nie samego mięśnia, ale jego rozcięgna, po którym zostaje zszyta do dolnej chrząstki powieki (płytki stępu). Przy łagodnych postaciach opadanie powiek operacja ta może być wykonywana jednocześnie z plastyką powiek . Po interwencji chirurgicznej pacjent zostaje szybko przywrócony - w ciągu 7-10 dni.